ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ Η ομιλία του Δ. Κουτσούμπα με θέμα: «Η Επιστήμη και η Έρευνα στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών και όχι του καπιταλιστικού κέρδους» (VIDEO - ΦΩΤΟ) ΟΙ ΟΜΙΛΙΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΟΜΙΛΗΤΩΝ

Με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου στο Λονδίνο, η εκδήλωση της ΤΟ Δυτικής Ευρώπης του ΚΚΕ με θέμα: «Η Επιστήμη και η Έρευνα στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών και όχι του καπιταλιστικού κέρδους, που οδηγεί σε μεγαλύτερη ανισότητα και αδικία, στην καταστροφή της ίδιας της ανθρωπότητας».
 Στην εκδήλωση μίλησε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας,στο πλαίσιο της τριήμερης επίσκεψής του στο Λονδίνο (link)

 Την εκδήλωση άνοιξε ο Παναγιώτης Ρεντζελάς, γραμματέας της ΤΟ Δυτικής Ευρώπης του ΚΚΕ και αναπληρωτής καθηγητής στην Κοινωνική Ψυχολογία 

Στην εκδήλωση μίλησαν επίσης:
Δημήτρης Κιβωτίδης Λέκτορας της Φιλοσοφίας του Δικαίου του Πανεπιστημίου Ανατολικού Λονδίνου με θέμα: «Νομική Επιστήμη και Έρευνα: Στην υπηρεσία της αστικής εξουσίας ή των κοινωνικών αναγκών;»
Νίκα Μπαλωμένου, Επίκουρος καθηγήτρια Τουριστικού Σχεδιασμού και Επιμελήτρια ερευνητικών σπουδών, σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων, Πανεπιστήμιο του Χάρτφορντσαϊρ
Νίκος Φουντουλάκης, Παθολόγος, υποψήφιος διδάκτωρ Φαρμακολογίας στο «King’s College London» 
Πέτρος Ανδροβιτσανέας, Φυσικός, μεταδιδακτορικός ερευνητής στη Φυσική του Πανεπιστημίου Έξετερ

ΠΗΓΗ  https://www.902.gr/eidisi/politiki/211925/i-omilia-toy-d-koytsoympa-me-thema-i-epistimi-kai-i-ereyna-stin-ypiresia-ton

Η ομιλία του Δ. Κουτσούμπα (VIDEO)

  «"Η σύγχρονη αστική κοινωνία, που δημιούργησε τόσο ισχυρά μέσα παραγωγής και ανταλλαγής, μοιάζει με το μάγο εκείνο που δεν καταφέρνει πια να κυριαρχήσει πάνω στις καταχθόνιες δυνάμεις που ο ίδιος κάλεσε".

Αυτή η φράση, που γράφτηκε το 1848 στο "Κομουνιστικό Μανιφέστο" από τους Μαρξ - Ένγκελς, αποτυπώνει το βάθος και την πραγματική αιτία των προβλημάτων που αντιμετωπίζει σήμερα η λαϊκή πλειοψηφία.

Διαβάστε ολόκληρη την ομιλία  εδώ

                  Οι άλλες ομιλίες 

 Παναγιώτης Ρεντζελάς, γραμματέας της ΤΟ Δυτικής Ευρώπης του ΚΚΕ και αναπληρωτής καθηγητής στην Κοινωνική Ψυχολογία (διαβάστε εδώ την ομιλία του).

-ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΣΑΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΙΣ

-ΠΟΛΛΑΠΛΟΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΣΤΗ ΒΡΕΤΤΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ

                             ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

-ΦΕΤΙΧΟΠΟΙΕΙΤΑΙ Η ΑΤΟΜΙΚΟΤΗΤΑ

“.......Στο δικό μου επιστημονικό πεδίο, την Ψυχολογία, το ζήτημα της σχέσης του ατόμου με την κοινωνία αποτελεί διαχρονικά ένα από τα βασικά πεδία ιδεολογικής διαπάλης.Μιας διαπάλης που εκ των πραγμάτων αποκτά και σημαντικό πολιτικό περιεχόμενο, αφού σε τελική ανάλυση αφορά το πώς κατανοούνται οι σχέσεις που διαμορφώνουν οι άνθρωποι μεταξύ τους στα πλαίσια της κοινωνίας, το πώς αυτές συνειδητοποιούνται από τους ίδιους και το πώς η συνειδητοποίηση αυτή τροφοδοτεί τη δραστηριότητά τους σε όλες τις πτυχές της. Η συμβολή των μαρξιστών ψυχολόγων με την ανάπτυξη της διαλεκτικής πολιτισμικό-ιστορικής ψυχολογίας από τον Βυγκότσκυ, Λούρια και Λεόντιεφ στην Σοβιετική Ένωση ενώ διδάσκεται ακόμα στα πανεπιστημια(και πως θα μπορούσε άλλωστε να αποσιωπηθεί η ερευνητική δουλειά που έγινε στην Σοβιετική Ένωση σε μια περίοδο που η ψυχολογία βρισκόταν σε κρίση και παράπαιε μεταξύ μεταφυσικής και χυδαίου υλισμού) συστηματικά σβήνεται οποιαδήποτε αναφορά στον μαρξισμό λενινισμό. Φετιχοποιείται η ατομικότητα και χρησιμοποιείται ως το βασικό μεθοδολογικό εργαλείο ανάγνωσης και μελέτης της κοινωνικής δραστηριότητας....”

-ΠΙΟ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΣΗΜΕΡΑ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ ΔΙΟΤΙ

“…Γιατί, όπως έγραψε ο Καρλ Μαρξ στις Θέσεις για τον Φοϊερμπαχ «οι φιλόσοφοι έχουν απλώς ερμηνεύσει τον κόσμο με διάφορους τρόπους, αυτό που έχει σημασία είναι να τον αλλάξουμε”

                              ΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Δημήτρης Κιβωτίδης Λέκτορας της Φιλοσοφίας του Δικαίου του Πανεπιστημίου Ανατολικού Λονδίνου με θέμα: «Νομική Επιστήμη και Έρευνα: Στην υπηρεσία της αστικής εξουσίας ή των κοινωνικών αναγκών;» (Διαβάστε εδώ την ομιλία του)

“…Η τυπική ισότητα ενώπιον του νόμου είναι απαραίτητη για τη λειτουργία του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και ΄εχει διάφορες εκφανσεις Η ίδια η παραγωγή υπεραξίας και η κάρπωση αυτής απο τον καπιταλιστή στηρίζεται  στη φορμαλιστική απεικόνιση της σχέσης εργασίας  μεταξύ εργαζόμενου και εργοδότη ως μιας σχεσης μεταξύ δύο ίσων μερών….”

“ ...H νομική επιστήμη προσεγγιζει ανιστόρητα το εργατικό δίκαιο που κερδήθηκε με αιματηρούς αγώνες της εργατικής τάξης εδω και διακόσια χρόνια.....”

“.....Συμφωνα με την εισήγηση  της εισαγγελέως στη δίκη της Χρυσής Αυγής η ναζιστική ιδεολογία είναι ποινικά αδιάφορη και το μόνο που ενδιαφέρει το δικασήριο είναι η ποινική δράση των κατηγορουμένων Αυτό βεβαια δεν ισχύει στις περιπτώσεις που η ίδια η ιδεολογία είναι ποινικά κολάσιμη Μονο που το αστικό κράτος αντιμετώπισε σαν ποινικά κολάσιμη αποκλειστικά τη μαρξιστική λενινιστική  ιδεολογία (,,ιδιώνυμο στην Ελλάδα,μακαρθική νομοθεσία στις ΗΠΑ,πιό προσφατα αντικομμουνιστική νομοθεσία στις χωρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρωπης αλλά και τα ανιστόρητα Ψηφίσματα της ΕΕ αρκουν ως παραδείγματα...”

“….το παράδειγμα των μεταμαρξιστών Ερνέστο Λακλάου και Σαντάλ Μούφ (ή Μούφ που ως θεωρητικός ενεπλάκη και στήριξε θερμα τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΠΟΔΕΜΟΣ στην Ισπανία ,πλεον προωθεί τη θέση περί αριστερού λαικισμού )οι οποίοι υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχουν κοινωνικές τάξειςστην αντικειμενικη πραγματικότητα αλλά αυτές αρθρώνονταιμεσω της πολιτικής δραστηριότητας .Αυτή η ιδεαλιστική θέση συγκαλύπτειτην άρνηση της ταξικής πάληε και συνυσφέρει στη νομιμοποίηση της ταξικής εξουσίας Φυσικά τέτοιες θεωρίες που καθαγιάζουν την αστική κοινοβουλευτικη δημοκρατία προωθούνται και χρηματοδοτούνται απο κρατικά και ιδιωτικά ιδρύματα ενω βέβαια δεν συμβαινει το ίδιομε μαρξιστικες επεξεργασίες του δικαιου που έχουν αισθητα περιθωριοποιηθεί  αλλά δεν έχουν εξαφανιστεί..”

“…ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΩΘΕΙ ΤΟ ΔΙΚΗΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ ΣΤΟ ΥΠΑΡΧΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ;..”

“…Η ταξική νομική επιστήμη πρέπει να εμπνέεται απο την αναζήτηση του περιεχομένου της έννοιας του δικαιου που βρίσκουμε στο συνθημαΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΗΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΚΡΑΤΗ…”

                

       
          ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ

Νίκα Μπαλωμένου, Επίκουρος καθηγήτρια Τουριστικού Σχεδιασμού και Επιμελήτρια ερευνητικών σπουδών, σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων, Πανεπιστήμιο του Χάρτφορντσαϊρ (Διαβάστε εδώ την ομιλία της)

Το φαινόμενο του “υπερτουρισμού”πού έχει επιπτώσεις:

- Καταστροφή φυσικών πόρων και μνημείων

-Παρεμπόδιση της ομαλής διεξαγωγής καθημερινών δραστηριοτήτων των ντόπιων-(………)

-Αύξηση της τιμής των ενοικίων-(…..)

- κυριολεκτική αποψίλωση των ντόπιων κοινοτήτων,λόγω των αυξημένων τιμών των ακινήτων (…….).

…..Λαμβάνοντας υπ’ όψιν αυτά που προτείνουν ως αιτίες του συγκεκριμένου προβλήματος(airbnb κλπ), οι λύσεις που προτείνονται είναι τσιρότο σε πολλαπλά κατάγματα…….

…..πρώτη φορά που παρατηρήθηκε και καταγράφηκε φαινόμενο‘υπερτουρισμου’ με αποτέλεσμα κινητοποιήσεις από τη ντόπια κοινωνία ήταν το 1820 στοΜπράϊθελμστόουν, το σημερινό Μπράιτον, όπου ντόπιοι ψαράδες συγκρούστηκαν με την αστυνομία λόγω της απαγόρευσης της χρήσης διχτυών μπροστά στην παραλία του Μπράιτον……

…..Επίσης για την ιστορία, όταν μετά από παρέμβαση μεγαλοξενοδόχων της Νότιας Κέρκυρας,οι ‘φτωχοί και άξεστοι’ Βρετανοί τουρίστες εκδιώχθηκαν από τις Μπενίτσες στα μέσα τηςδεκαετίας το 1980, οι tour operator έψαχναν απεγνωσμένα εναλλακτικό προορισμό για τουςτουρίστες 18-30, αντίστοιχο με το Φαληράκι. Ο κομμουνιστές των παξών πίεσαν τοΚοινοτικό Συμβούλιο να μην αφήσει τους tour operator να λειτουργήσουν στους Παξούς καικατέληξαν απέναντι στον Κάβο, με τις γνωστές συνέπειες…….

....Είναι προφανής εδώ η στασιμότητα σε σχέση με το τι θα μπορούσε να παραχθεί ποσοτικά και ποιοτικά, αν δεν υπήρχε το καπιταλιστικό κέρδος ως βασικό κίνητρο, ως σκοπός της παραγωγής και της επιστημονικής έρευνας. Χάνεται προσπάθεια, φαιά ουσία, εργατοώρες για να λυθούν προβλήματα που για αυτό το σύστημα είναι απλά άλυτα......

…..αξίζει να σκεφτούμε τί είδους έρευνα θα μπορούσε να γίνεται στο διεπιστημονικό πεδίο του τουριστικού σχεδιασμού αν σχεδιάζαμε για το συμφέρον τηςκοινωνίας και εξυπηρετούσαμε την πολύ σημαντική αυτή ανάγκη της αναψυχής, που αναγνωρίζεται ακόμα και από τους αστούς…..

.....Η δεύτερη είναι η τάση κοινωνικές επιστήμες να ωθούνται όλο και πιο ασφυκτικά στην κατεύθυνση της απολογητικής του καπιταλισμού(....)

....χτυπητό παράδειγμα είναι αυτό της ‘βιώσιμης ή αειφόρου’ ανάπτυξης, πουσκαρφίστηκαν και υπερασπίστηκαν οι συνάδελφοι από το 1987 μέχρι και σήμερα, και που λειτουργεί σαν ανάχωμα για να καλύψει τις αδυναμίες του καπιταλιστικού συστήματος…..

έχουνε περάσει πάνω από 30 χρόνια και το φαινόμενο του θερμοκηπίου ακόμα δεν έχει εξαλειφθεί για να αποδειχτεί η κενότητα αυτής της πρότασης…….

….η παραμονή στα όρια του ‘εφικτού’ και κατ’ επέκταση στα όρια του συστήματος,αμοίβεται με χρηματοδότηση, δημοσιεύσεις σε καλά περιοδικά, κλπ……

ΓΙΑ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΟ

... το δίλημμα καριέρα ή οικογένεια είναι πολύ αληθινό.Και φυσικά να αντικρούσουμε τις φωνές που λένε ότι η απόκτηση παιδιών είναι επιλογή λάϊφστάϊλ γιατί είναι ένα επιχείρημα που, μεταξύ χίλιων άλλων, χρησιμοποιείται για να παρουσιάσει την εντατικοποίηση της εργασίας ως κανονικότητα. Οι γυναίκες επιστήμονες πρέπει να συμπορευτούμε με το επαναστατικό εργατικό κίνημα, να συμβάλουν στην αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών, στην ισχυροποίηση του ΚΚΕ 

                    ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ 

               ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

Νίκος Φουντουλάκης, Παθολόγος, υποψήφιος διδάκτωρ Φαρμακολογίας στο «King’s College London» (διαβάστε εδώ την ομιλία του)

....Η επιστημονική έρευνα στον τομέα της Υγείας χρηματοδοτείται κυρίως από μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες,μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς (charities) και σε μικρότερο βαθμό από το κράτος.....

......Τα κέρδη αυτών των εταιρειών υπολογίζονται σε τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.Χαρακτηριστικά για το πρώτο τετράμηνο του 2019 τα έσοδα τριών από τις μεγαλύτερες φαρμακευτικές εταιρείες ανερχονταν συνολικά σε30 δισεκατομμύρια δολάρια.......

......Οι προτεραιότητες στον τομέα της έρευνας δεν έχουν γνώμονα την ικανοποίηση των λαικών αναγκών αλλά τη μεγιστοποίηση των κερδών των εταιρειών.Ένα παράδειγμα είναι η στρατηγική για την αντιμετώπιση του σακχαρώδους διαβήτη.......

.....Αντί λοιπόν τα χρήματα να κατευθύνονται σε πιο αποτελεσματικούς τρόπους πρόληψης μίας ασθένειας αυτά διοχετεύονται σε πιο επικερδείς για το κεφάλαιο δραστηριότητες όπως είναι η παραγωγή φαρμάκων.....

Οι εργαζόμενοι επιστήμονες στον τομέα της βιοιατρικής έρευνας

αντιμετωπίζουν την πίεση και την ανασφάλεια ενός ιδιαίτερα ανταγωνιστικού περιβάλλοντος......

.....Πριν από λίγα χρόνια ήρθαν στη δημοσιότητα στοιχεία για την αυτοκτονία πανεπιστημιακού καθηγητή μετά από πίεση που του ασκήθηκε για να φέρει ακόμα περισσότερα κονδύλια στο πανεπιστημιακό ίδρυμα που εργαζόταν......

.... ένας μεγάλος όγκος επιστημονικής εργασίας που δεν έχει τα παραπάνω αποτελέσματα να μην δημοσιεύεται(……..)καλλιεργείται η λογική του ανταγωνισμού αντί για τη συνεργασία επιστημονικών ομάδων που δουλεύουν πάνω στο ίδιο αντικείμενο σπαταλώντας χρήματα και έμψυχο δυναμικό……..

......Σε μία κοινωνία όπου η επιστήμη θα βρίσκεται στην υπηρεσία των λαικών αναγκών(………)οι επιστημονικές ανακαλύψεις στον τομέα της Υγείας και της βιοιατρικής έρευνας θα τίθενται στην υπηρεσία της προαγωγής της υγείας των λαικών στρωμάτων με ιδιαίτερη έμφαση στον τομέα της πρόληψης Ειδικά σήμερα με τις δυνατότητες που ανοίγονται……….Με την εφαρμογή νεότερων θεραπειών σε τομείς όπως η ογκολογία και η καρδιολογία είναι δυνατή σήμερα η μετατροπή νοσημάτων που παλιότερα η πενταετής επιβίωση ήταν μικρή σε χρόνια (π.χ. HIV/AIDS) και για μερικά από αυτά να μιλάμε ακόμα και για ίαση όπως για παράδειγμα κάποιοι τύποι λεμφωμάτων Βεβαίως δεν είναι δυνατόν τα επιτεύγματα που μόλις αναφέρθηκαν να ικανοποιήσουν τις ανάγκες ευρύτερων λαικών στρωμάτων όταν κυριαρχούν οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής μιας και εξ ορισμού το σύστημα αυτό αντιμετωπίζει την υγεία και το φάρμακο σαν εμπορεύματα και τους εργαζόμενους-ασθενείς ως πελάτες.......

...... υπολογίζεται ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες ένας στους τέσσερις ασθενείς με διαβήτη λαμβάνει μικρότερη ποσότητα ινσουλίνης λόγω υπερβολικού κόστους......

.... Aς πάρουμε το παράδειγμα της Σοβιετικής Ένωσης και ας κοιτάξουμε την πορεία του πρώτου σοσιαλιστικού κράτους στην παγκόσμια ιστορία.Εκεί θα δούμε ότι από το ποσοστό 70% αναλφαβητισμού της τσαρικής,της προεπαναστατικής Ρωσίας η ΕΣΣΔ μετρούσε διπλάσιους φοιτητές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης από ΗΠΑ,Αγγλία και Γαλλία μαζί τις παραμονές του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου ενώ το 1987 υπήρχαν στην ΕΣΣΔ 1.5 εκατομμύριο επιστήμονες.......

.....Ειδικότερα στον τομέα της υγείας η υγειονομική περίθαλψη ήταν δωρεάν και προσβάσιμη για το σύνολο του πληθυσμού,το κράτος ήταν υπεύθυνο για την έρευνα στιν τομέα του φαρμάκου και την παροχή του – δωρεάν- σε αυτούς που το είχαν ανάγκη.Οι εργαζόμενοι επιστήμονες απολάμβαναν επίσης μία σειρά εξασφαλισμένα εργασιακά δικαιώματα όπως σταθερή και μόνιμη εργασία,πληρωμένεςδιακοπές,άδειες μητρότητας κ.α

Συμπερασματικά

στο πλαίσιο των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής η επιστήμη και η τεχνολογία χρησιμοποιούνται ως εργαλεία για την αύξηση του κέρδους των μονοπωλιακών ομίλων.Οι ανάγκες των λαικών στρωμάτων λαμβάνονται υπόψη μόνο στο βαθμό που εξυπηρετούν τον παραπάνω στόχο.Η δουλειά των επιστημόνων στόχο έχει την παραγωγή υπεραξίας για τους κεφαλαιοκράτες ενώ οι ίδιοι μπαίνουν στη μέγγενη της εντατικοποιησης και των ελαστικών σχέσεων εργασίας.Η μόνη ρεαλιστική διέξοδος από αυτήν την κατάσταση είναι η διαμόρφωση των προυποθέσεων για την εγκαθίδρυση μίας εξουσίας η οποία θα θέτει ως βασικό γνώμονα η επιστημονική έρευνα να στοχεύει στην ολόπλευρη ανάπτυξη και ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του λαού.

                         

                       
               ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Πέτρος Ανδροβιτσανέας, Φυσικός, μεταδιδακτορικός ερευνητής στη Φυσική του Πανεπιστημίου Έξετερ (διαβάστε εδώ την ομιλία του)

......Οποιοσδήποτε αν έχει διαβάσει το αντιντυρινγκ δεν μπορούν παρά να δουν με ενθουσιασμό καιέκπληξη, πως ο Ένγκελς δίνει την περιγραφή για το χρόνο και το χώρο σαν μορφές ύπαρξης της ύλης και να μην σκεφτεί ότι ο Αινσταιν είχε διαβάσει ακριβώς το ίδιο απόσπασμα το οποίο είχε γραφτεί 40 χρόνια πριν συλλάβει ο ίδιος την ειδική και την γενική θεωρία της σχετικότητας.......

......Η ανάμειξη των εταιρειών είναι περισσότερο στην προσπάθεια τους να εμφανιστούν ότι καινοτομούν και να μην κατηγορηθούν ότι είναι ραντίερηδες...... Toshiba ή η Hitachi......

......η κατανόηση μιας θεμελιώδους αρχής ή ενός νόμου τηςφύσης δεν εξηγεί απαραίτητα πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ικανοποίηση των αναγκών του λαού και ακόμη περισσότερο στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος τις ανάγκες των επιχειρήσεων, καθώς η καπιταλιστική ανάπτυξη έχει λίγα ή καθόλου στοιχεία σχεδιασμού μέσα της.Παρολαυτά πρόσφατα, έχει υπάρξει μια τάση ακόμα και στη βασική έρευνα να χρησιμοποιούνται επενδυτικά κεφάλαια.......

......η συνεργασία μεταξύ ιδρυμάτων αντικαθίσταται από εμπορικές συμφωνίες με εταιρείες spin-out......

Συνοψίζοντας, υπάρχει επί του παρόντος μια επίθεση από δύο πλευρές ενάντια στις φυσικές επιστήμες τόσο από την πλευρά της εμπορευματοποίησης όσο και από την αντίληψη ότι στην πραγματικότητα δεν είμαστε σε θέση να γνωρίσουμε τον κόσμο γύρω μας. Η πρώτη είναι πιο χυδαία και μπορεί να απαντηθεί πιο εύκολα. Η δεύτερη όμως είναι η πιο προβληματική, καθώς ήταν πολύ πιο δύσκολο να απαντηθεί επαρκώς. Σε αυτό το βαθμό τα τελευταία εβδομήντα χρόνια ήταν μια συνεχής υποχώρηση και εναπόκειται σε αυτή τη γενιά επιστημόνων και φυσικών να καταπολεμήσουν ενεργά αυτές τις ιδέες. Αυτό γίνεται και με το παράδειγμα μας που συνδέοντας το ακαδημαϊκό περιβάλλον με τους λαϊκούς αγώνες και καταπολεμώντας φιλοσοφικές ιδέες που υπονομεύουν τη φύση της επιστήμης

 

δείτε αναλυτικό αρχείο των δημοσιεύσεων στην ιστοσελίδα μας με χρονολογική σειρά στο λινκ αρχείο δημοσιεύσεων

ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ "ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑΣ" ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ-ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΜΚΟ-"ΕΤΑΙΡΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ"

ΕΤΑΙΡΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ

Ενα «πολυεργαλείο» για τα συμφέροντα του κεφαλαίου

 Οι δράσεις ΕΚΕ στον τομέα της Υγείας προσφέρονται για να καλλιεργούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι προφίλ... «κοινωνικής ευαισθησίας»

 Τα τελευταία χρόνια προωθείται ολοένα και περισσότερο η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη (ΕΚΕ) μέσω της θεσμοθέτησής της, έχοντας γίνει πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της δράσης του συνόλου σχεδόν των μεγάλων καπιταλιστικών επιχειρήσεων.Την ίδια ώρα που το κεφάλαιο εντείνει όλο και περισσότερο την εκμετάλλευση των εργαζομένων, δεν παύει να έχει ανάγκη από τη διατήρηση της εργατικής δύναμης σε ένα ελάχιστο επίπεδο σωματικής και ψυχικής υγείας, ακριβώς ώστε να μπορεί να τίθεται προς εκμετάλλευση στη διαδικασία της καπιταλιστικής παραγωγής και η ΕΚΕ μερικώς συμβάλλει σ' αυτό.
Από αυτή τη σκοπιά, την ίδια ώρα που η αντιλαϊκή πολιτική που ακολουθείται για λογαριασμό των κερδών του κεφαλαίου επιφέρει τραγικές συνέπειες στη ζωή των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων, τα μονοπώλια υπολογίζουν την επίδραση αυτών των συνεπειών, προσπαθούν να τη διαχειριστούν, ακριβώς γιατί παίζει ρόλο στην παραγωγικότητα των εργαζομένων, στην ίδια την καπιταλιστική ανάπτυξη.
Ετσι, μονοπωλιακοί όμιλοι αναλαμβάνουν πολύμορφες δράσεις και πρωτοβουλίες για την παροχή ενός πολύ μικρού μέρους των υπηρεσιών και παροχών σε διάφορους τομείς, όπως π.χ. η Υγεία - Πρόνοια, που προηγουμένως παρέχονταν από το κράτος ή και τα ασφαλιστικά ταμεία και τώρα έχουν περικοπεί.
Ταυτόχρονα, μέσω αυτών των δράσεων - οι οποίες στηρίζονται από το αστικό κράτος και τα ΜΜΕ - επιχειρείται η προβολή ενός δήθεν κοινωνικού προφίλ των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, προκειμένου να συγκαλύψουν το σκοπό τους, που είναι η ταξική συμφιλίωση των εργαζομένων με τους εκμεταλλευτές τους, ώστε να αναπαράγεται η εκμετάλλευση και καταπίεση με τις λιγότερες δυνατές λαϊκές αντιδράσεις.
Παρά το γεγονός ότι η εφαρμογή τέτοιων δράσεων δεν είναι υποχρεωτική, δεν επιβάλλεται από το νόμο, ωστόσο παίρνει μια πιο συστηματική και οργανωμένη μορφή από την πλειοψηφία των μονοπωλιακών ομίλων, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της ΕΕ και των κυβερνήσεων, έτσι ώστε να ανταποκρίνεται πιο αποτελεσματικά στις κάθε φορά ανάγκες, προτεραιότητες και στόχους του κεφαλαίου.

Η στρατηγική της ΕΕ και οι βασικές κατευθύνσεις για την ΕΚΕ

Η ΕΚΕ αποτελεί βασική στρατηγική κατεύθυνση της ΕΕ και των κυβερνήσεων των κρατών - μελών της, διατυπωμένη σε μία σειρά κείμενων τους.
Σε ένα βασικό κείμενο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το 2001, για την «Προώθηση ενός ευρωπαϊκού πλαισίου για την εταιρική κοινωνική ευθύνη» [COΜ (2001) 366 Τελικό], η ΕΚΕ ορίζεται ως «η ευθύνη των επιχειρήσεων για τον αντίκτυπό τους στην κοινωνία» και χωρίζεται σε δύο κατηγορίες:
«1) Την εξωτερική που περιλαμβάνει τις δραστηριότητες μιας επιχείρησης που αφορούν και απευθύνονται ευρύτερα στην κοινωνία. (Προσφορά χρημάτων/προϊόντων/υπηρεσιών για κάποιο κοινωνικό σκοπό, χορηγία, χρηματοδότηση διαφόρων πρωτοβουλιών φιλανθρωπικών οργανισμών κ.ά.).
2) Την εσωτερική που περιλαμβάνει δραστηριότητες που απευθύνονται στους ίδιους τους εργαζόμενους της εταιρείας. (Μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, κατάρτιση και εκπαίδευση, παροχή προγραμμάτων προληπτικού ελέγχου υγείας των εργαζομένων κ.ά.)».
Οι βασικές ευρωενωσιακές κατευθύνσεις για την ΕΚΕ κωδικοποιούνται στο προαναφερόμενο κείμενο ως εξής:
«(...) Συνένωση δυνάμεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα για την προαγωγή και καθιέρωση του υπεύθυνου επιχειρείν, έτσι ώστε να αυξηθεί ο θετικός αντίκτυπος της λειτουργίας των επιχειρήσεων προς την κοινωνία, συμβάλλοντας στο χτίσιμο σχέσεων εμπιστοσύνης μεταξύ κοινωνίας και επιχειρήσεων(...)».
Επίσης, το κείμενο «Ευρωπαϊκή Σύμπραξη για την ΕΚΕ» (Μάρτης 2006) αναφέρει ότι «η ΕΚΕ αποτελεί βασική προτεραιότητα στην ΕΕ για αύξηση της ανταγωνιστικότητας» και ότι αυτή «διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση νέων προτύπων επιχειρηματικής λειτουργίας και ανάπτυξης (...) με τα οποία κερδίζει και η επιχείρηση και το κοινωνικό σύνολο», καθώς αποτελούν «εργαλείο επίλυσης μιας σειράς κοινωνικών προβλημάτων και διατήρησης της κοινωνικής συνοχής».
Η ΕΚΕ χαρακτηρίζεται από τους ίδιους τους επιχειρηματικούς ομίλους ως «ένα νέο είδος δημόσιων σχέσεων και marketing, ζωτικής σημασίας για την επιβίωση των επιχειρήσεων σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον (...) πρόκειται για μακροπρόθεσμη επένδυση και όχι περιττή πολυτέλεια (...)». Δηλαδή, εξασφαλίζεται η διαφήμιση της επιχείρησης, η παρουσίαση και προβολή ενός «πιο φιλολαϊκού προφίλ» της, που αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη βελτίωση της θέσης της σε σχέση με τους ανταγωνιστές της, την προσέλκυση πελατών και κατά συνέπεια την αύξηση του τζίρου και της κερδοφορίας.
Ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Εταιρικής Ευθύνης παρουσιάζει στο Περιοδικό «ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΣ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ» (Οκτώβρης 2015) την ΕΚΕ ως εργαλείο «που βελτιώνει την οικονομική απόδοση των επιχειρήσεων» και λέει ότι «ακόμα και στις περιπτώσεις που η υιοθέτησή της μπορεί να σηματοδοτεί απώλειες για τον προϋπολογισμό μιας επιχείρησης, αυτές είναι βραχυπρόθεσμες και τελικά η επιχείρηση έχει μακροπρόθεσμα οφέλη, λόγω της βελτίωσης της θέσης της στην κοινωνία, που αποτυπώνονται στα οικονομικά δεδομένα της και στα αποτελέσματα χρήσης (...) Είναι λοιπόν αναπόσπαστο κομμάτι της επιχείρησης για να εδραιωθεί η φήμη της και να αυξηθούν τα κέρδη της».
Από τα παραπάνω αποδεικνύεται ότι η ΕΚΕ αποτελεί μια μορφή επιχειρηματικής λειτουργίας που ενισχύει την καπιταλιστική κερδοφορία και ανταγωνιστικότητα, βοηθάει στην αποδοχή της ταξικής εκμετάλλευσης και στην ενσωμάτωση του λαού στην αντιλαϊκή πολιτική.
Ομολογείται ακόμα και από τους ίδιους τους καπιταλιστές ότι αυτού του είδους οι δράσεις δεν γίνονται «αφιλοκερδώς», ούτε καθοδηγούνται από τα «φιλάνθρωπα και αλληλέγγυα» αισθήματά τους. Κάθε ευρώ που καταβάλλουν οι επιχειρηματίες σε κάποια δωρεά ή χορηγία, τους επιστρέφεται πολλαπλάσιο από το αστικό κράτος, μέσω των φοροαπαλλαγών που τους παρέχει.

Η αστική πολιτική για την ΕΚΕ και η παρουσίαση των καπιταλιστών ως «ευεργετών» του λαού

Προκειμένου η ΕΚΕ να προωθείται ολοένα και πιο συστηματικά και αποτελεσματικά, έχουν ιδρυθεί οργανισμοί και ινστιτούτα σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, όπως το Ευρωπαϊκό Δίκτυο ΕΚΕ, Global Compact (Παγκόσμιο Δίκτυο Επιχειρήσεων και Οργανισμών για την ΕΚΕ), που έχουν ως αυτοτελές αντικείμενο τη συμβουλευτική στις επιχειρήσεις για την ανάπτυξη τέτοιας επιχειρηματικής λειτουργίας, τη μελέτη και παρακολούθηση της εξέλιξης της ΕΚΕ, την αξιολόγηση των επιχειρήσεων σε αυτόν τον τομέα.
Στην Ελλάδα βασικό ρόλο για την προώθηση της ΕΚΕ διαδραματίζει το Ελληνικό Δίκτυο για την ΕΚΕ, ιδρυτικό μέλος του οποίου είναι ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών (ΣΕΒ).
Επίσης, πολλοί όμιλοι έχουν ιδρύσει και αυτοτελή ιδρύματα /οργανισμούς που έχουν ως αποκλειστικό αντικείμενο τη διαχείριση των πόρων και κεφαλαίων τους σε δράσεις ΕΚΕ (π.χ. Ιδρυμα Νιάρχου, Ωνάση, Πολιτιστικό Ιδρυμα ομίλου Πειραιώς κ.ά.).
Η ανάπτυξη δράσεων ΕΚΕ έχει ιδιαίτερη προβολή από τους καπιταλιστές και απ' όλα τα αστικά κόμματα. Δεν είναι, μάλιστα, λίγες οι φορές που τα αστικά κόμματα συνοδεύουν την προβολή τέτοιων δράσεων με διθυραμβικά λόγια και ευχαριστίες, ως αναγνώριση της προσφοράς των «φιλάνθρωπων» επιχειρηματιών που δήθεν «αντιλαμβάνονται την ευθύνη τους απέναντι στην κοινωνία και δείχνουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους», παρουσιάζουν τους καπιταλιστές ως ευεργέτες των εργαζομένων και του λαού.
Επιχειρούν και μέσω αυτού του τρόπου να δημιουργήσουν θετικό αντίκτυπο τόσο στους ίδιους τους εργαζόμενους αυτών των επιχειρήσεων, όσο και στα λαϊκά στρώματα γενικότερα, έτσι ώστε να αποδέχονται ως χρήσιμη και αναγκαία την ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και τη λειτουργία των επιχειρήσεων με εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης για το κέρδος.
Συσκοτίζουν την ταξική εκμετάλλευση, προσπαθούν να περάσουν την αντίληψη ότι μπορεί ο καπιταλιστής να είναι «ανθρώπινος», ο καπιταλισμός να έχει «υγιή επιχειρηματικότητα και ανταγωνιστικότητα», συμβάλλοντας έτσι στην ενσωμάτωση και στο συμβιβασμό των εργαζομένων.
Ομως, ο ίδιος ο πρωταρχικός σκοπός της παραγωγής στον καπιταλισμό, που είναι το κέρδος και όχι η ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, καθορίζει ότι δεν μπορεί να υπάρχει «καπιταλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο», ούτε επιχειρήσεις «με κοινωνικές ευαισθησίες».
Ολα αυτά στοχεύουν στο να αποκρύψουν, να καμουφλάρουν ότι κάθε καπιταλιστική επιχείρηση λειτουργεί με σκοπό το μέγιστο κέρδος, το οποίο είναι η υπεραξία που παράγεται από τους εργαζόμενους και την ιδιοποιείται ο καπιταλιστής.

Παραδείγματα από τον τομέα της Υγείας - Πρόνοιας

Σύμφωνα με στοιχεία της ICAP (Αύγουστος 2015) για το χρονικό διάστημα Μάρτης - Μάης 2015, το 30% του προϋπολογισμού των εταιρειών για δράσεις ΕΚΕ κατευθύνεται στον τομέα της Υγείας και Πρόνοιας, κυρίως με τη μορφή χορηγιών ή δωρεών τόσο σε είδος όσο και σε χρήμα (π.χ. συλλογή φαρμάκων, πραγματοποίηση δωρεάν εξετάσεων, εμβολιασμών κ.ά., συλλογή τροφίμων, ειδών ένδυσης και υπόδησης, παροχή γευμάτων σε σχολεία κ.ά.), τη χρηματοδότηση κρατικών δομών Υγείας (π.χ. νοσοκομεία) ή άλλων δομών για παροχή κοινωνικών υπηρεσιών, κυρίως ΜΚΟ.
Επίσης, τα στοιχεία του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδας (ΣΦΕΕ) για το έτος 2012 δείχνουν ότι από τα τεράστια κέρδη που είχαν οι φαρμακοβιομήχανοι και φαρμακέμποροι ακόμα και μέσα στην οικονομική κρίση, από το συνολικό ποσό που δαπανήθηκε από τις επιχειρήσεις τους για κοινωνικά προγράμματα, κατευθύνθηκε: Το 55,1% σε νοσηλευτικά ιδρύματα, το 11,6% σε συλλόγους ασθενών, το 33,4% σε ΜΚΟ.
Την ίδια στιγμή, για τους εργαζόμενους αυξήθηκαν οι πληρωμές για την αγορά φαρμάκων. Μ' άλλα λόγια, οι επιχειρηματίες του Φαρμάκου κάνουν «κοινωνική πολιτική με ξένα κόλλυβα», για να διαφημιστούν ως «φιλάνθρωποι».
Εκτός από τις φαρμακοβιομηχανίες και η «Vodafone» πλήρωνε μισθούς για όσους εργαζόμενους ήθελαν να εργαστούν σε ΜΚΟ και η «Wind» από το 2010 χρηματοδοτεί σταθερά γύρω στις 50 ΜΚΟ που ασχολούνται με δράσεις για παιδιά.
Αυτά αναδεικνύουν πόσο σημαντικός για το κεφάλαιο είναι ο θεσμός των ΜΚΟ, η ανάπτυξη της δράσης τους σε τομείς που «αποσύρονται» το αστικό κράτος και τα ασφαλιστικά ταμεία από την παροχή βασικών κοινωνικών υπηρεσιών προς το λαό, όπως η Υγεία - Πρόνοια, προκειμένου να στηρίζεται η δράση του κεφαλαίου πολλαπλάσια, άμεσα ή έμμεσα.
Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το σκοπό της ανάπτυξης ΕΚΕ είναι ότι μεγάλο ιδιωτικό νοσοκομείο απέσυρε την προσφορά για δωρεάν εξετάσεις σε δήμο της Αττικής όταν η δημοτική αρχή πρότεινε κλειστό χώρο για την εγκατάσταση της κινητής μονάδας και όχι στην κεντρική πλατεία που ζητούσε η επιχείρηση προκειμένου να εξασφαλίσει διαφήμιση. Το νοσοκομείο - επιχείρηση αδιαφορούσε για το γεγονός ότι οι ασθενείς δεν πρέπει να αποτελούν «δημόσια θέα» με αντάλλαγμα μια δωρεάν εξέταση. Αυτό που ενδιέφερε είναι η διαφήμιση και η αύξηση της πελατείας από αυτούς για τους οποίους μετά την εξέταση θα προέκυπτε ανάγκη επιπλέον εξετάσεων ή επεμβάσεων κ.λπ., τις οποίες θα αναλάμβανε το ίδιο νοσοκομείο με αδρή πληρωμή από τους ασθενείς.

Οι πολλαπλές στοχεύσεις των «εσωτερικών δράσεων» της ΕΚΕ

Οι επιχειρήσεις, εκτός από τις προαναφερόμενες εξωτερικές, αναπτύσσουν και εσωτερικές δράσεις για την ΕΚΕ. Αυτές σχετίζονται με παροχές σε είδος ή χρήμα στους εργαζόμενούς τους, όπως εκπαιδευτικά προγράμματα, προγράμματα ιδιωτικής ασφάλισης υγείας ή για τα παιδιά των εργαζομένων, όπως κατασκηνώσεις, επιδόματα για την πληρωμή διδάκτρων - τροφείων σε παιδικούς σταθμούς, επιδόματα για εκπαίδευση (ξένες γλώσσες, μεταπτυχιακά), άλλες παροχές όπως ταξίδια, γυμναστήρια, δωροεπιταγές για σούπερ μάρκετ, ρούχα, παπούτσια, εκδηλώσεις ψυχαγωγικού και πολιτιστικού περιεχομένου (σινεμά, θέατρο, επισκέψεις σε μουσεία).
Μέσω αυτών των παροχών, επιτυγχάνονται πολλαπλές στοχεύσεις:
Καλλιεργείται στους εργαζόμενους συνείδηση «ταξικής συνεργασίας», συστράτευση με τους στόχους και τα συμφέροντα της «δικής τους καλής επιχείρησης», του «δικού τους καλού εργοδότη», και γενικότερα ότι «χωρίς τους επιχειρηματίες δεν υπάρχει δουλειά, δεν υπάρχει εξέλιξη». Αντίληψη πολύ βολική τόσο για τον μεμονωμένο καπιταλιστή, όσο και για τον καπιταλιστικό σύστημα γενικότερα, αφού κάτι τέτοιο συμβάλλει στην υποταγή των εργαζομένων, στο συμβιβασμό, στο χτύπημα της ταξικής ενότητας, αφού οι διαφοροποιημένες παροχές ανάμεσα σε τμήματα εργαζομένων αποτελούν την υλική βάση που αναπαράγει τη διάσπασή τους.
Εξασφαλίζονται πεδία κερδοφορίας και για άλλους μονοπωλιακούς ομίλους. Για παράδειγμα, τα προγράμματα ιδιωτικής ασφάλισης υγείας που κάνουν μια σειρά από εταιρείες για τους εργαζόμενούς τους. Από τη μια παρέχουν ένα επίπεδο ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των εργαζομένων τους, προκειμένου να είναι ικανοί προς εργασία, παραγωγικοί για την εταιρεία. Από την άλλη εξασφαλίζουν «πελατεία», επομένως και αύξηση του τζίρου και της κερδοφορίας και σε άλλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις, όπως οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες και μεγάλα ιδιωτικά νοσοκομεία. Επίσης, οι διάφορες παροχές με τη μορφή κουπονιών ή δωροεπιταγών για αγορές σε συγκεκριμένα σούπερ μάρκετ, καταστήματα εστίασης, εμπορικά πολυκαταστήματα.

Οι εργαζόμενοι να διεκδικήσουν όλο τον πλούτο που οι ίδιοι παράγουν

Η ΕΚΕ, λοιπόν, αποτελεί εργαλείο ιδεολογικής χειραγώγησης, που οι εργαζόμενοι και ο λαός πρέπει να απορρίψουν στη συνείδησή τους. Γιατί ακόμα κι αυτές οι παροχές δεν είναι «χάρισμα» του δήθεν «καλού εργοδότη». Αποτελούν ένα ελάχιστο μέρος από τον τεράστιο πλούτο που παράγουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, ένα μικρό μέρος από την υπερκερδοφορία της καπιταλιστικής επιχείρησης, η οποία έχει προέλθει από την εκμετάλλευση των εργαζομένων.
Την ώρα που τα μονοπώλια μασκαρεύονται με το προσωπείο της «κοινωνικής ευαισθησίας» και συλλέγουν τρόφιμα, βασικά είδη επιβίωσης κ.ά. για φτωχούς, άπορους, ανέργους, αποκρύπτεται ότι είναι ακριβώς η κυριαρχία και η δράση τους στην οικονομία που γεννά φτωχούς και πεινασμένους, που δημιουργεί και αναπαράγει τις συνθήκες για την επιδείνωση συνολικά των όρων ζωής του λαού.
Από τη δουλειά των εργαζομένων παράγεται τεράστιος πλούτος - ακόμα και μέσα στις συνθήκες της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης - που όμως οι εργαζόμενοι εμποδίζονται να τον αξιοποιήσουν για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών τους, εξαιτίας της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής. Αυτόν τον πλούτο τον καρπώνονται οι καπιταλιστές, κι ένα μέρος αυτού, πέρα από τους μισθούς, το διαθέτουν με τη μορφή των προαναφερόμενων «παροχών» σε τμήματα των εργαζομένων, προκειμένου να εξυπηρετήσουν και με αυτόν τον τρόπο πάλι τα δικά τους συμφέροντα. Γι' αυτό, όσο και αν αναπτυχθούν οι δράσεις της ΕΚΕ, δεν πρόκειται να λύσουν τα οξυμένα λαϊκά προβλήματα, πολύ περισσότερο να ικανοποιήσουν τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες.
Μια επιχείρηση ή μια ομάδα επιχειρήσεων μπορεί να διαμορφώνει παροχές προς ορισμένους εργαζόμενους, με σκοπό την εξασφάλιση ικανού εργατικού δυναμικού, «εργασιακής ειρήνης», στράτευση στους στόχους της επιχείρησης, στήριξης γενικότερα της επιχειρηματικότητας, της αντίληψης ότι χωρίς τους επιχειρηματίες δεν μπορεί να υπάρξει εξέλιξη της οικονομίας και της κοινωνίας. Ομως το γεγονός αυτό δεν αλλάζει τη συνολική τάση επιδείνωσης που κυριαρχεί σήμερα στο σύνολο των όρων της ζωής της εργατικής τάξης, με αφαίρεση κατακτήσεων και δικαιωμάτων, για να στηρίζεται ποικιλοτρόπως η δράση των επιχειρηματικών ομίλων.
Γι' αυτό η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα πρέπει να απορρίψουν στη συνείδησή τους τα περί «υγιούς επιχειρηματικότητας» και επιχειρηματιών που δήθεν «νοιάζονται για τα προβλήματα των εργαζομένων». Να διεκδικήσουν όλο τον πλούτο που οι ίδιοι παράγουν, για να ικανοποιήσουν το σύνολο των σύγχρονων λαϊκών αναγκών τους.

Χριστίνα ΜΑΤΣΙΑΚΑ

αναδημοσίευση απο "Ριζοσπάστη"

 http://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=5/2/2017&id=16539&pageNo=18

δείτε αναλυτικό αρχείο των δημοσιεύσεων στην ιστοσελίδα μας με χρονολογική σειρά στο λινκ αρχείο δημοσιεύσεων   

ΑΡΘΡΟ : ΦΑΡΜΑΚΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ,ΠΑΝΑΚΡΙΒΟ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ

ΦΑΡΜΑΚΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

Σταθερή στην κατεύθυνση ενίσχυσης των κερδών της η κυβερνητική πολιτική

Με αφορμή την ημερίδα υπό την αιγίδα της κυβέρνησης για τον κλάδο του Φαρμάκου

(ΑΝΑΔΗΜΟΣΊΕΥΣΗ απο το "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ " οι υπογραμμίσεις δικές μας) 

Σταθερή κερδοφορία καθ' όλη τη διάρκεια της κρίσης, αύξηση των μεριδίων στην εσωτερική αγορά και ενίσχυση των εξαγωγών της εμφανίζει η εγχώρια φαρμακοβιομηχανία, την ίδια στιγμή που για το Φάρμακο, οι συνταξιούχοι, οι εργαζόμενοι, οι άνθρωποι του μόχθου γενικότερα, βάζουν ολοένα και πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη, ενώ το εισόδημά τους γίνεται ολοένα και πιο ισχνό. Ταυτόχρονα, οι εργαζόμενοι στον κλάδο «εισπράττουν» τη χειροτέρευση των εργασιακών σχέσεων, με εντατικοποίηση της δουλειάς, ενίσχυση των εργολαβικών εταιρειών και επέκταση των ατομικών συμβάσεων εργασίας, που σημαίνει μείωση μισθών, χτύπημα άλλων εργασιακών δικαιωμάτων.

Φυσικά, η ημερίδα που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Πέμπτη, υπό την αιγίδα της αντιπροεδρίας της κυβέρνησης και τη συμμετοχή τριών υπουργείων, δεν είχε σκοπό να παρουσιάσει ούτε την κατάσταση των εργαζομένων στον κλάδο, ούτε βέβαια συνολικά την αδυναμία κάποιων τμημάτων από τα λαϊκά στρώματα να αγοράζουν φάρμακα, αφού δεν έχουν εισόδημα, ή την ολοένα αυξανόμενη πληρωμή τους από άλλα τμήματα των λαϊκών στρωμάτων κόβοντας από άλλες ανάγκες τους, αφού το εισόδημα δε φτάνει, επειδή ακριβώς το Φάρμακο γίνεται ολοένα και πιο ακριβό εμπόρευμα, με δεδομένη την κυριαρχία των μονοπωλιακών ομίλων σ' αυτό τον κλάδο, κρίσιμο για τη ζωή και την υγεία του λαού, άρα κλάδο στρατηγικής σημασίας.

Αντίθετα - αυτός ήταν άλλωστε και ο τίτλος - σκόπευε στην παρουσίαση του λεγόμενου «σχεδίου δράσης για την ανάπτυξη της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας», την ενίσχυση δηλαδή φαρμακοβιομηχάνων και των κερδών τους, άρα τη συμβολή του κράτους με διάφορα κίνητρα, που να τους ελαφρύνει το κόστος έρευνας και παραγωγής, αλλά και την ακόμη μεγαλύτερη επιδείνωση των ήδη δυσμενών όρων δουλειάς για τους εργαζόμενους στον κλάδο, ως παράγοντες ενίσχυσης της κερδοφορίας των επιχειρήσεων σε αυτόν.

Την ημερίδα διοργάνωσαν από κοινού τα υπουργεία Οικονομίας, Υγείας και Παιδείας, τα οποία συνεργάστηκαν, υπό την εποπτεία της Γενικής Γραμματείας Βιομηχανίας, για την εκπόνηση και υλοποίηση του λεγόμενου «Ολοκληρωμένου Στρατηγικού Σχεδίου Ανάπτυξης και Σχεδίου Δράσης» σε βασικούς βιομηχανικούς κλάδους. Οι οποίοι, στο πλαίσιο του «νέου παραγωγικού μοντέλου» που προωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, «προκρίνονται» στη λήψη πάσης φύσης ενισχυτικών μέσων για την περαιτέρω ανάπτυξή τους κατά τα επόμενα χρόνια. Η φαρμακοβιομηχανία, όπως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά, ορίζεται «ως πιλότος της πρωτοβουλίας αυτής, αναγνωρίζοντας έμπρακτα τόσο την κρίσιμη συμβολή του κλάδου στο εθνικό ΑΕΠ και στην απασχόληση, όσο και τη δυναμική που παρουσιάζει».

Να, λοιπόν, που η κυβέρνηση δε νοιάζεται και αντιμετωπίζει τον κλάδο όχι για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών, αλλά για την καπιταλιστική ανάπτυξη συνολικά, μέσω και της ενίσχυσης των επιχειρηματικών ομίλων του συγκεκριμένου κλάδου.

Σταθερή κερδοφορία κατά τη διάρκεια της κρίσης

Από τα σημαντικότερα στοιχεία που καταγράφονται στη σχετική μελέτη, η οποία διενεργήθηκε για λογαριασμό της Γενικής Γραμματείας Βιομηχανίας, αποτελεί το γεγονός ότι η εγχώρια φαρμακοβιομηχανία, καθ' όλη τη διάρκεια της κρίσης, παρουσιάζει αύξηση του δείκτη βιομηχανικής παραγωγής κατά 64%, σε περίοδο δηλαδή που ο αντίστοιχος δείκτης της μεταποίησης στη χώρα έχει συρρικνωθεί κατά 28%. Επίσης, εμφανίζει σταθερή κερδοφορία ύψους περίπου 4% ετησίως, ενώ στη μελέτη υπολογίζεται πως η συμβολή του φαρμακευτικού κλάδου στο εθνικό ΑΕΠ ξεπερνάει τα 2,8 δισ. ευρώ. Τέλος, το 21% του κύκλου εργασιών του προέρχεται από εξαγωγές σε περισσότερες από 85 χώρες.

Στη μελέτη καταγράφεται και αύξηση του αριθμού των επιχειρήσεων αλλά και των θέσεων απασχόλησης κατά 3.681 εργαζόμενους, δίχως όμως να δίνονται περισσότερα στοιχεία για τη μορφή αυτών των θέσεων. Η εμπειρία από τον κλάδο, όπως την καταγράφουν τα ταξικά σωματεία, αναφέρει ότι όλα αυτά τα χρόνια έχουν ενισχυθεί, όπως προαναφέραμε, οι ελαστικές μορφές απασχόλησης και επεκτείνεται το καθεστώς των ατομικών συμβάσεων.

Η υφυπουργός Οικονομίας, Θ. Τζάκρη, ανέφερε πως το «Σχέδιο Δράσης» για τη στήριξη και ανάπτυξη της φαρμακοβιομηχανίας έχει ήδη ξεκινήσει, ενώ ο νέος «Αναπτυξιακός Νόμος 4399/2016» της κυβέρνησης «αναγνωρίζει τη φαρμακοβιομηχανία ως έναν από τους στρατηγικής προτεραιότητας κλάδους της μεταποίησης». Μια σειρά προγραμμάτων άμεσης ενίσχυσης της μεταποίησης αυτήν την περίοδο βρίσκονται σε φάση σχεδιασμού και αναμένεται να προκηρυχθούν μέχρι το τέλος του έτους.

Παράλληλα, σημαντικός κρίνεται ο ρόλος του υπουργείου Παιδείας στο σχέδιο δράσης, αφού μέσω του Τομέα Ερευνας και Καινοτομίας και της Γενικής Γραμματείας Ερευνας και Τεχνολογίας διαμορφώνει προγράμματα για τη δημιουργία, όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στην ημερίδα, «θυλάκων επιστημονικής και επιχειρηματικής ποιότητας για την έμπνευση και απελευθέρωση του ερευνητικού δυναμικού της χώρας, χωρίς άνωθεν περιορισμούς, παρεμβάσεις και αγκυλώσεις...», ενώ επίσης η ΓΓΕΤ σχεδιάζει δράσεις στο πλαίσιο του νέου ΕΣΠΑ για την υποστήριξη της επιστημονικής έρευνας και καινοτομίας στον τομέα του Φαρμάκου. Πρόκειται για την υποταγή της επιστημονικής έρευνας στις ανάγκες κερδοφορίας του μονοπωλιακού κεφαλαίου, ενώ το ερευνητικό προσωπικό σταδιακά αλλά σταθερά θα μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε υποχείριο στην υπηρεσία των ομίλων.

Φυσικά, ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Θ. Φέσσας, απέδωσε τα εύσημα στην κυβέρνηση γι' αυτές της τις πρωτοβουλίες, σημειώνοντας ότι ο κλάδος της φαρμακοβιομηχανίας θα μπορούσε να αποτελέσει «αναπτυξιακό μοχλό και δημιουργό θέσεων εργασίας». Σε ανάλογο ύφος κινήθηκε και η παρέμβαση του προέδρου της Πανελλήνιας Ενωσης Φαρμακοβιομηχανίας, Θ. Τρύφων, ωστόσο άδραξε την ευκαιρία να απαιτήσει την παύση «των δυσβάσταχτων clawback» (οι επιστροφές δηλαδή των κλινικών και ιδιωτικών διαγνωστικών κέντρων προς τον ΕΟΠΠΥ) αλλά και τη διασύνδεση της έρευνας με την παραγωγή, τη «βελτίωση» του φορολογικού περιβάλλοντος κ.ά.

Ηδη η κυβέρνηση, σύμφωνα με τις εξαγγελίες της στην ημερίδα, χρηματοδοτεί τις πρώτες δράσης για την ενίσχυση των φαρμακοβιομηχάνων με 410.000.000 ευρώ για εκσυγχρονισμό, έρευνα - καινοτομία, κατάρτιση - πιστοποίηση γνώσεων (φτηνό ειδικευμένο εργατικό δυναμικό) και ενίσχυση ερευνητικών υποδομών.

Το κυβερνητικό σχέδιο περιέχει, επίσης, δράσεις όπως: ενίσχυση ζήτησης προϊόντων εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας, ενδυνάμωση ανθρώπινου δυναμικού, διασφάλιση υποστηρικτικών υπηρεσιών και υποδομών, βελτίωση περιβάλλοντος χρηματοδότησης.

 Πανάκριβο εμπόρευμα το Φάρμακο για το λαό

Κι ενώ η κυβέρνηση ετοιμάζεται να παράσχει σχεδόν ό,τι ζητούν οι φαρμακοβιομήχανοι στο όνομα της «ενίσχυσης της εθνικής οικονομίας» και του οράματος για «επιστροφή στην ανάπτυξη», η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των λαϊκών οικογενειών αποτελεί ένα όλο και πιο ακριβό εμπόρευμα, με αύξηση των παντός είδους πληρωμών από τους ασθενείς και οι κρατικές να περιορίζονται συνεχώς, όπως και οι ασφαλιστικές, αφού έχει μειωθεί η εργοδοτική εισφορά, ενώ αυξάνονται οι εισφορές για ΕΒΕ και μικρομεσαίους αγρότες.

Σε Επερώτηση που είχε καταθέσει πρόσφατα το ΚΚΕ προς τον υπουργό Υγείας, Α. Ξανθό, καταγράφονται οι αρνητικές επιπτώσεις της κυβερνητικής πολιτικής στη φαρμακευτική περίθαλψη. Οπως επεσήμανε το ΚΚΕ, η κυβέρνηση συνεχίζει τη μείωση της κρατικής και ασφαλιστικής δαπάνης και ταυτόχρονα αυξάνει τη δαπάνη των ασθενών, οι οποίοι πληρώνουν μεσοσταθμικά από 9% το 2009, 30% περίπου σήμερα.

Με το 3ο μνημόνιο προβλέπεται ο ΕΟΠΥΥ μέχρι και το 2018 να δίνει για φάρμακα έως 1,94 δισ. ευρώ κάθε χρόνο, τα οποία είναι μειωμένα, ενώ στο ποσό αυτό συμπεριλαμβάνεται και η δαπάνη για τα εμβόλια, που πριν ήταν σε ξεχωριστό κονδύλι του κρατικού προϋπολογισμού. Η κυβέρνηση διατηρεί το χαράτσι του 1 ευρώ ανά συνταγή, μειώνει τις ασφαλιστικές τιμές, αυξάνει τα φάρμακα της «αρνητικής λίστας» και των μη συνταγογραφούμενων που τα πληρώνουν 100% οι ασθενείς. Ολα αυτά συντέλεσαν στην υλοποίηση της ευρωενωσιακής πολιτικής, όπου κράτος και ασφαλιστικά ταμεία πλήρωσαν κατά 57,7% λιγότερα, ενώ οι ασφαλισμένοι κατά 43,1% περισσότερα για φάρμακα. Επίσης, οι ασθενείς πλήρωσαν από την τσέπη τους για φάρμακα που δεν αποζημιώνονται από τα ασφαλιστικά ταμεία κατά 14,6% περισσότερα.

Γίνεται ξεκάθαρο πως από τη στιγμή που η κυβέρνηση διαμορφώνει την πολιτική της συνολικά στον τομέα της Υγείας με κριτήριο το «κόστος» των μέτρων στην ανταγωνιστικότητα και στην κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα δεν μπορούν να περιμένουν τίποτα καλό. Το κριτήριο της ανάπτυξης υπέρ των επιχειρηματικών ομίλων που υπηρετεί η κυβέρνηση, όχι μόνο δεν προμηνύει ανάκτηση των απωλειών σε υπηρεσίες πρόληψης και αποκατάστασης της υγείας του λαού, αλλά μονιμοποίηση της σημερινής άθλιας κατάστασης.

Ο λαός πρέπει να διεκδικεί ένα αποκλειστικά δημόσιο δωρεάν σύστημα Υγείας, δωρεάν Φάρμακο, κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας σ' αυτούς τους τομείς.

Φ.

http://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=17/9/2016&id=16386&pageNo=12

φωτογραφία απο την υποδοχή της πορείας για την Ανεργία που οργάνωσε ο Δήμος Πάτρας

ΦΑΡΜΑΚΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ

Η στήριξή τους βασικό τμήμα του «νέου παραγωγικού μοντέλου»

Το γεγονός ότι η ανάπτυξη της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας αποτελεί βασικό τμήμα του κυβερνητικού σχεδιασμού για την «παραγωγική ανασυγκρότηση» της οικονομίας, τονίστηκε κατά τη διάρκεια χτεσινής ημερίδας την οποία διοργάνωσαν από κοινού τα υπουργεία Οικονομίας, Υγείας και Παιδείας, υπό την αιγίδα της αντιπροεδρίας της κυβέρνησης.

Στο πλαίσιο της στήριξης των εγχώριων μονοπωλίων που δραστηριοποιούνται στον εν λόγω κλάδο, παρουσιάστηκε σχετική μελέτη της Γενικής Γραμματείας Βιομηχανίας. Η μελέτη υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του λεγόμενου «Ολοκληρωμένου Στρατηγικού Σχεδίου Ανάπτυξης και Σχεδίου Δράσης» σε κρίσιμους βιομηχανικούς κλάδους, που σαν στόχο έχει, όπως αναφέρθηκε, τη συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων κρατικών και ιδιωτικών φορέων για την «υποστήριξη και βιώσιμη ανάπτυξη της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας».

Παρουσιάστηκαν ορισμένα ενδεικτικά στοιχεία για τον κλάδο, τα οποία δείχνουν ότι η φαρμακοβιομηχανία παρουσίασε αύξηση του δείκτη βιομηχανικής παραγωγής κατά 64% την περίοδο 2005-2013, σε αντίθεση με την πτωτική πορεία του αντίστοιχου δείκτη μεταποίησης (-28%), ενώ την ίδια στιγμή καταγράφεται αύξηση του αριθμού των επιχειρήσεων, αλλά και αύξηση των θέσεων απασχόλησης κατά 3.681 εργαζόμενους. Επίσης, υπολογίζεται ότι γενικά ο φαρμακευτικός κλάδος σήμερα συμβάλλει στο ΑΕΠ με πάνω από 2,8 δισ. ευρώ ετησίως, με υψηλές εξαγωγές στο 21% του κύκλου εργασιών του σε περισσότερες από 85 χώρες.

Στην ημερίδα απηύθυνε χαιρετισμό ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Γ. Δραγασάκης, ο οποίος, εκτός από τις συνήθεις καταγγελίες σε βάρος του... «νεοφιλελευθερισμού», σημείωσε ότι το «νέο παραγωγικό μοντέλο» που σχεδιάζει η κυβέρνηση έχει στο επίκεντρο τη συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

Ο υπουργός Υγείας, Α. Ξανθός, παρουσιάζοντας τις προτεραιότητες της κυβερνητικής πολιτικής στο χώρο του φαρμάκου, σημείωσε μεταξύ άλλων την ανάγκη αύξησης της διείσδυσης γενοσήμων στην ελληνική φαρμακευτική αγορά, αλλά και της συγκράτησης της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης. Πρόσθεσε ότι απαιτούνται συγκεκριμένες πρωτοβουλίες «επικοινωνιακής προβολής συνολικά των ποιοτικών ελληνικών γενοσήμων, που θα ενισχύσουν την αξιοπιστία τους και θα αντιστρέψουν το σημερινό κλίμα αμφισβήτησης της αποτελεσματικότητάς τους».

Για την ανάγκη σύνδεσης της ακαδημαϊκής έρευνας με την παραγωγή μίλησε ο αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, Κ. Φωτάκης, σημειώνοντας ότι χρειάζεται να διαμορφωθούν «θεσμοί μακράς πνοής που να δημιουργούν ευκαιρίες και θύλακες επιστημονικής και επιχειρηματικής ποιότητας για την έμπνευση και απελευθέρωση του ερευνητικού δυναμικού της χώρας...».

«Αναπτυξιακό μοχλό» χαρακτήρισε τον κλάδο ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Θ. Φέσσας, ενώ η υφυπουργός Οικονομίας, αρμόδια για τη βιομηχανία, Θεοδώρα Τζάκρη, παρουσίασε τις πρωτοβουλίες που ήδη έχουν αναληφθεί από την κυβέρνηση στο πλαίσιο τις Διυπουργικής Επιτροπής που έχει συσταθεί με απόφαση του πρωθυπουργού. Αναφέρθηκε, επίσης, σε μια σειρά χρηματοδοτικών προγραμμάτων που τίθενται στη διάθεση των βιομηχάνων του χώρου. Τέλος, έκανε λόγο για σημαντικό ρόλο που μπορεί να επιτελέσει η εγχώρια φαρμακοβιομηχανία στην περιστολή της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης, εάν αυξηθεί το μερίδιο των φθηνότερων γενοσήμων στην ελληνική αγορά έναντι των πρωτοτύπων, με δεδομένο ότι τα γενόσημα αποτελούν και τα βασικά προϊόντα της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας.

http://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=16/9/2016&id=16385&pageNo=6

δείτε αναλυτικό αρχείο των δημοσιεύσεων στην ιστοσελίδα μας με χρονολογική σειρά στο λινκ αρχείο δημοσιεύσεων

αρχείο δημοσιεύσεων