«ΝΕΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ» ΤΗΣ ΝΔ

 Θωρακίζει τον νόμο Κατρούγκαλου 
για ακόμα πιο αποτελεσματική ισοπέδωση συντάξεων και δικαιωμάτων

  

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ 
. ΤΟ "ΝΕΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ" ΤΗΣ ΝΔ
 Θωρακίζει τον νόμο Κατρούγκαλου 
για ακόμα πιο αποτελεσματική ισοπέδωση συντάξεων και δικαιωμάτων
.ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

Ερώτηση για τη νέα επίθεση της κυβέρνησης της ΝΔ στην Κοινωνική Ασφάλιση
. ΕΚΘΕΣΗ ΟΟΣΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ
 Επισημάνσεις και κατευθύνσεις - άλλοθι στην κλιμάκωση της επίθεσης
. Διαχρονική η επίθεση στην Κοινωνική Ασφάλιση από όλες τις κυβερνήσεις του κεφαλαίου
 Μια ανασκόπηση στους βασικούς σταθμούς της... «μεγάλης ασφαλιστικής μεταρρύθμισης του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ»
                                   ****

 "ΝΕΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ" ΤΗΣ ΝΔ
Θωρακίζει τον νόμο Κατρούγκαλου 
για ακόμα πιο αποτελεσματική ισοπέδωση συντάξεων και δικαιωμάτων

 Στην τελική ευθεία μπαίνει η προετοιμασία της κυβέρνησης για την προώθηση του αντιασφαλιστικού νομοσχεδίου, καθώς τη Δευτέρα 20/1 ο υπουργός Εργασίας αναμένεται να πάει στο Μέγαρο Μαξίμου για συνάντηση με τον πρωθυπουργό (είχε οριστεί για την περασμένη Παρασκευή αλλά αναβλήθηκε), ενώ τις επόμενες μέρες προγραμματίζεται το τελικό σχέδιο να δοθεί σε «δημόσια διαβούλευση» και αμέσως μετά να κατατεθεί στη Βουλή.
Κλιμακώνοντας την αποπροσανατολιστική προπαγάνδα τους για το αντιλαϊκό περιεχόμενο του νομοσχεδίου, όπως συμβαίνει πάντα πριν από κάθε χτύπημα στο Ασφαλιστικό, τα κυβερνητικά στελέχη όλο το τελευταίο διάστημα επιχειρούν να κάνουν το μαύρο άσπρο, κάνοντας λόγο για ένα «θετικό νομοσχέδιο» που θα δώσει τις «πρώτες αυξήσεις στις συντάξεις μετά από 10 χρόνια»...

Ο νόμος - λαιμητόμος μετονομάζεται πλέον σε νόμο Κατρούγκαλου - Βρούτση

Αυτό που επιχειρούν με κάθε τρόπο να συσκοτίσουν είναι ότι το «νέο Ασφαλιστικό» που φέρνουν, θα θωρακίσει το νόμο - λαιμητόμο του Κατρούγκαλου, προωθεί προσαρμογές για να τον καταστήσουν ακόμα πιο γρήγορο και αποτελεσματικό στην ισοπέδωση συντάξεων και δικαιωμάτων, προετοιμάζοντας παράλληλα το έδαφος για τα επόμενα χτυπήματα.
Αποκαλύπτοντας το πραγματικό περιεχόμενο του «νέου Ασφαλιστικού» το ΠΑΜΕ σε ανακοίνωσή του σημειώνει χαρακτηριστικά: «Η ΝΔ εφαρμόζει κατά γράμμα το νόμο Κατρούγκαλου, προσπαθώντας να ξεπεράσει τα νομικά κενά. Η αρχιτεκτονική του νόμου Κατρούγκαλου παραμένει απαράλλαχτη. Ο νόμος Κατρούγκαλου αποτέλεσε έως και σήμερα την κορύφωση της αντιασφαλιστικής επίθεσης, καθώς ενσωμάτωσε όλες τις ανατροπές σε βάρος ασφαλισμένων και συνταξιούχων. Σήμερα έρχεται η ΝΔ να θωρακίσει αυτόν το νόμο, να κλείσει νομικά κενά ώστε να μη βγαίνουν παράνομες και αντισυνταγματικές οι διατάξεις του, να τον εφαρμόσει επιθετικά και γρήγορα για να ισοπεδώσει συντάξεις και δικαιώματα. Να ανοίξει το δρόμο σε νέα επιδρομή, με τους τρεις πυλώνες του συστήματος Πινοσέτ. Η κυβέρνηση της ΝΔ, δηλαδή, όχι μόνο τον διατηρεί αλλά τον προχωρά ένα βήμα παραπέρα, βαφτίζοντας το κρέας ψάρι και το νόμο - λαιμητόμο νόμο - σωτηρία. 
Ο νόμος Κατρούγκαλου απέκτησε και δεύτερο νονό και μετονομάζεται σε νόμο Κατρούγκαλου - Βρούτση».

Το ψέμα για «αυξήσεις στις συντάξεις»... με μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης!

Ο κάλπικος ισχυρισμός για «αυξήσεις στις συντάξεις για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια» επιχειρεί να παγιδεύσει συνταξιούχους και ασφαλισμένους, να δημιουργήσει κλίμα ψευδαισθήσεων και αναμονής ότι μετά από τόσα χρόνια περικοπών και ανατροπών κάτι καλύτερο έχουν τάχα να περιμένουν...
Με ορισμένες επιμέρους προσαρμογές - «τυράκια», η κυβερνητική προπαγάνδα επιχειρεί να επιβάλει τη λογική «περασμένα - ξεχασμένα» για όλες τις τεράστιες περικοπές και ανατροπές του νόμου Κατρούγκαλου και των προηγούμενων αντιασφαλιστικών χτυπημάτων που ενσωματώνει και θωρακίζει με το νέο νομοσχέδιο.
Επιχειρεί η κυβέρνηση να συσκοτίσει το ότι η γρήγορη και αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου Κατρούγκαλου που διασφαλίζει με το «νέο Ασφαλιστικό» θα φέρει σε όλους τους νέους συνταξιούχους λεπίδα πολύ μεγαλύτερη από τα όποια «τυράκια» διαφημίζει σήμερα.
Για να στηρίξει την απάτη, η κυβερνητική προπαγάνδα επικαλείται τα εξής: Μια αύξηση των ποσοστών αναπλήρωσης στον υπολογισμό της κύριας σύνταξης για ασφαλισμένους πάνω από 30 χρόνια και τη δήθεν «αποκατάσταση των αδικιών» του νόμου Κατρούγκαλου, την κατάργηση των περικοπών στις επικουρικές στις περιπτώσεις συνταξιούχων που το άθροισμα κύριας και επικουρικής ήταν πάνω από 1.300 ευρώ - σύμφωνα και με τη σχετική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (Οκτώβρης 2019) - μαζί και την επιστροφή των αναδρομικών από τον ίδιο μήνα (και όχι από την επιβολή των περικοπών), τη δημιουργία ενός «μόνιμου μηχανισμού στήριξης χαμηλοσυνταξιούχων», τη μείωση του «πέναλτι» (ποινή) που επιβάλλεται στις συντάξεις των συνταξιούχων οι οποίοι αναγκάζονται να εργάζονται (σήμερα ανέρχεται στο 60% της αποδιδόμενης σύνταξης) και τη δημιουργία του e-ΕΦΚΑ, με την ενοποίηση του ΕΦΚΑ και του ΕΤΕΑΕΠ (επικουρική σύνταξη και εφάπαξ).
Μόνο που όλες αυτές οι «αλλαγές» που ανακοινώνει η κυβέρνηση σε καμία περίπτωση δεν οδηγούν σε «αυξήσεις των συντάξεων», όπως ισχυρίζεται.
Τα ίδια τα στοιχεία του κρατικού προϋπολογισμού και του προϋπολογισμού του ΕΦΚΑ για το 2020 «κάνουν σκόνη» την κυβερνητική προπαγάνδα: Με βάση τον προϋπολογισμό του ΕΦΚΑ για φέτος, το κονδύλι για τις κύριες συντάξεις αναμένεται να μειωθεί παραπέρα, κατά 155 εκατ. ευρώ, επιβεβαιώνοντας όχι μόνο ότι δεν θα υπάρξουν αυξήσεις, αλλά και ότι η τάση μείωσης των συντάξεων συνεχίζεται απρόσκοπτα. Οσον αφορά στις επικουρικές, και εδώ το συνολικό κονδύλι για το 2020, όπως προκύπτει και από τον κρατικό προϋπολογισμό, θα μειωθεί κατά 71 εκατ. ευρώ σε σύγκριση με το 2019! Κατά συνέπεια, στην καλύτερη περίπτωση θα έχουμε μια ανακατανομή της συνολικής δαπάνης, η οποία σε κάθε περίπτωση βαίνει μειούμενη. Αυτό αποτυπώνεται και στους προϋπολογισμούς (στον κρατικό και του ΕΦΚΑ) που διαμορφώνονται για τη συνολική πορεία των συντάξεων. Επιβεβαιώνεται και από τα επίσημα ντοκουμέντα της ΕΕ, στα οποία εκτιμάται ότι η συνολική συνταξιοδοτική δαπάνη ως ποσοστό του ΑΕΠ θα μειωθεί από 17,3% το 2016 στο 14% το 2020, στο 13% το 2025 και στο 12,5% το 2030!

Σε πλήρη εφαρμογή το λεπίδι και προετοιμασία εδάφους για τα επόμενα...

Γίνεται λοιπόν φανερό ότι ορισμένα «μερεμέτια» που επιχειρεί η κυβέρνηση της ΝΔ στον νόμο - λαιμητόμο του Κατρούγκαλου, όπως η περιορισμένη αύξηση των συντελεστών αναπλήρωσης στις κύριες συντάξεις, μόνο γι' αυτούς που έχουν πάνω από 30 χρόνια ασφάλισης, δεν καλύπτουν σε καμία περίπτωση το χάσμα των τεράστιων περικοπών που άνοιξε η εφαρμογή του 4387/2016 για το σύνολο των συνταξιούχων, σε σχέση με το παλιό σύστημα (υπολογισμός συντάξεων πριν από τις 13/5/2016) ακόμα και αν η σύγκριση γίνει με τα ποσά όπως είχαν διαμορφωθεί μετά τις περικοπές που είχαν προηγηθεί. Αυτό αποδεικνύεται περίτρανα στα ποσά των συντάξεων μετά τον επανυπολογισμό τους και τις λεγόμενες «προσωπικές διαφορές» που προέκυψαν, όπως προέβλεπε και ο νόμος Κατρούγκαλου.
Μιλούν προκλητικά για «δικαιότερα ποσοστά αναπλήρωσης» για πάνω από 30 χρόνια ασφάλισης, όταν η διαρκής γενίκευση της «ευελιξίας» και της υποαπασχόλησης, η πολύχρονη υψηλή ανεργία κατά τη διάρκεια της κρίσης αλλά και στη φάση της ανάκαμψης καθιστούν τη συγκέντρωση αυτών των ενσήμων όνειρο θερινής νυκτός για τεράστια τμήματα των εργαζομένων, που θα συμπιέζονται όλο και περισσότερο στα ψίχουλα της «εθνικής σύνταξης»...
Τα ίδια ισχύουν και στην περίπτωση των επικουρικών, καθώς η περιορισμένη επιστροφή περικοπών σε αυτές για έναν αριθμό παλιών συνταξιούχων με βάση την απόφαση του ΣτΕ δεν καλύπτει σε καμία περίπτωση την ολοκληρωτική «σφαγή» των επικουρικών όλα τα προηγούμενα χρόνια, που επισφραγίστηκε με τον νόμο Κατρούγκαλου. Επιπλέον, παραμένουν σε ισχύ και οι αντιασφαλιστικές παρεμβάσεις του νόμου 4152/2012 για τη δημιουργία του ΕΤΕΑ, επί της προηγούμενης θητείας Βρούτση, και βέβαια του νόμου 4387/2016, που μετέτρεψαν τις επικουρικές σε ψίχουλα, επιβάλλοντας το σύστημα των «καθορισμένων εισφορών», στο πλαίσιο της κεφαλαιοποίησης και του «ατομικού κουμπαρά».
Αλλωστε, όπως προκύπτει και από τις μέχρι τώρα τοποθετήσεις των στελεχών του υπουργείου Εργασίας, το όποιο επιπλέον κόστος προκύψει είτε από την εφαρμογή δικαστικών αποφάσεων είτε για την περιορισμένη αλλαγή των συντελεστών αναπλήρωσης στις κύριες συντάξεις, αλλά και για τη δημιουργία του λεγόμενου «μηχανισμού στήριξης των χαμηλοσυνταξιούχων», αυτό θα καλυφθεί μόνο από το κονδύλι που είχε δοθεί πέρυσι το Πάσχα και βαφτίστηκε ψευδεπίγραφα από τον ΣΥΡΙΖΑ «13η σύνταξη». Μια «σύνταξη» η δαπάνη για την οποία αντιστοιχούσε μόλις στο 40% της κανονικής, για την καταβολή της οποίας και ο ΣΥΡΙΖΑ με τη σειρά του είχε χρησιμοποιήσει τα ποσά που στέρησε από τους χαμηλοσυνταξιούχους με την κατάργηση του ΕΚΑΣ...
Αντίστοιχα προκλητική είναι και η προπαγάνδα που παρουσιάζει ως... «αύξηση» (!) τη μείωση του «πέναλτι» στις συντάξεις όσων συνταξιούχων εργάζονται. Αυτό που δεν λένε βέβαια είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των συνταξιούχων που αναγκάζονται να εργάζονται καταφεύγει σε μια τέτοια απόφαση ακριβώς επειδή το εισόδημα από τη σύνταξη δεν φτάνει για να ζήσει αξιοπρεπώς. Αυτό που παρουσιάζεται ως «διευκόλυνση» των συνταξιούχων, είναι στην πραγματικότητα μια ακόμα αντιλαϊκή κατεύθυνση της ΕΕ, του ΟΟΣΑ κ.ο.κ., για να διασφαλίσει το κεφάλαιο άλλη μια δεξαμενή «ευέλικτης» και ειδικευμένης εργατικής δύναμης, ανάλογα με της ανάγκες του.
Τέλος, η «ενοποίηση» ΕΦΚΑ - ΕΤΕΑΕΠ και η δημιουργία του e -ΕΦΚΑ γίνονται για να διευκολυνθεί σε επόμενη φάση η προώθηση της ιδιωτικής επικουρικής σύνταξης και να αντιμετωπιστεί το «κόστος μετάβασης», που έτσι κι αλλιώς θα φορτωθεί στο λαό. Οπως δήλωνε και ο μέχρι πρότινος αρμόδιος υφυπουργός Ν. Μηταράκης,«η ψηφιακή ενοποίηση σε κάθε περίπτωση θα δημιουργήσει μια πολύ ισχυρή διοικητική βάση για τη μετάβαση στη νέα κεφαλαιοποιητική επικουρική σύνταξη, η οποία θα τεθεί σε ισχύ από 1/1/2021, καθώς βάζει τέλος στην όποια συζήτηση γινόταν για πιθανές αστάθειες του κόστους μετάβασης».
Επιβεβαιώνεται λοιπόν ότι η κυβέρνηση της ΝΔ όχι μόνο δεν καταργεί τον νόμο Κατρούγκαλου, αλλά τον θωρακίζει παραπέρα και βάζει τις βάσεις για το επόμενο βήμα, για την υλοποίηση της αξίωσης του κεφαλαίου για πλήρη ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης που με τη σειρά της θα αποτελέσει την πρόβα τζενεράλε για την ιδιωτικοποίηση και της κύριας ασφάλισης και όλου του συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης, Υγείας και Πρόνοιας!

Γ. Ζαχ.

αναδημοσίευση απο Ριζοσπάστη (link)

 

ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

Ερώτηση για τη νέα επίθεση της κυβέρνησης της ΝΔ στην Κοινωνική Ασφάλιση

Το χτύπημα του κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης και η μετατροπή της σε ατομική υπόθεση βρίσκονται στο επίκεντρο του «νέου ασφαλιστικού» της κυβέρνησης της ΝΔ τονίζει η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ στην ερώτηση που κατέθεσε ο ευρωβουλευτής του Κόμματος Λευτέρης Νικολάου - Αλαβάνος στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Στην ερώτηση τονίζονται συγκεκριμένα τα παρακάτω:

«Με "ατομικούς κουμπαράδες" στο πλαίσιο ενός κεφαλαιοποιητικού και ανταποδοτικού συστήματος που θα απαλλάσσει από τις ευθύνες τους το κράτος και την εργοδοσία και με το ξήλωμα, αρχικά των επικουρικών συντάξεων, δρομολογείται η περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της ασφάλισης.

Η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει τη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, πατώντας πάνω στους αντιασφαλιστικούς νόμους των προηγούμενων κυβερνήσεων και ιδιαίτερα στο νόμο Κατρούγκαλου. Αυτό επιβεβαιώνει και η "τέταρτη έκθεση ενισχυμένης εποπτείας" της Επιτροπής που αναφέρει ότι "οι αρχές αποφάσισαν να επιβεβαιώσουν τη νομοθεσία που είχε εγκρίνει η προηγούμενη κυβέρνηση".

Η ίδια έκθεση αντιμετωπίζει ως "κόστος" τις όποιες και υπό πολλές προϋποθέσεις επιστροφές σε συνταξιούχους από το πετσόκομμα των συντάξεών τους, ενώ επικροτεί το ότι και με τις αποφάσεις του ΣτΕ ο βασικός πυρήνας του νόμου Κατρούγκαλου π.χ. όρια ηλικίας συνταξιοδότησης παρέμεινε άθικτος.

Πώς τοποθετείται η Επιτροπή στο ότι με το "νέο ασφαλιστικό" που εντάσσεται στη συνολική στρατηγική της ΕΕ με τους τρεις πυλώνες και το Πανευρωπαϊκό Ατομικό Συνταξιοδοτικό Προϊόν:

- Η κοινωνική ασφάλιση μετατρέπεται σε εμπόρευμα;

- Το κράτος και η εργοδοσία απαλλάσσονται από τις υποχρεώσεις τους;

- Ο εργαζόμενος καλείται να τζογάρει από το υστέρημά του με αβέβαιες και χωρίς καμία εγγύηση μελλοντικές απολαβές;»

https://www.902.gr/eidisi/eyrovoyli/208763/erotisi-gia-ti-nea-epithesi-tis-kyvernisis-tis-nd-stin-koinoniki-asfalisi

ΕΚΘΕΣΗ ΟΟΣΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ(link)
 Επισημάνσεις και κατευθύνσεις - άλλοθι στην κλιμάκωση της επίθεσης

Σάββατο 4  - Κυριακή 5 Γενάρη 2020

  Από τη δουλειά στον ...τάφο είναι το δόγμα του ΟΟΣΑ που υλοποιούν βήμα βήμα οι κυβερνήσεις στα κράτη - μέλη

Κεντρικό στοιχείο η παραπέρα αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και η πλήρης εφαρμογή των αντιασφαλιστικών νόμων που έχουν ψηφιστεί μέχρι σήμερα

 Αλλοτε με το καρότο και άλλοτε με το μαστίγιο, ο ΟΟΣΑ αποτελούσε πάντα έναν αξιόπιστο «εταίρο» των κυβερνήσεων στην Ελλάδα, στην ΕΕ και σε όλον τον κόσμο για την επιβολή μεταρρυθμίσεων και αναδιαρθρώσεων στο Ασφαλιστικό, που απαντούν στην καρδιά των αναγκών του κεφαλαίου, για τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του.

Τόσο στην περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης όσο και σήμερα οι εκθέσεις και οι κατευθύνσεις του αποτελούν «ιερό δισκοπότηρο» για τα αστικά επιτελεία και από εκεί «ξεπηδούν» πολλές από τις «μεταρρυθμιστικές» ιδέες των κυβερνήσεων, αφού πρώτα περάσουν το αναγκαίο στάδιο της «ζύμωσης», που τις νομιμοποιεί τάχα ως αναγκαιότητα.

Απ' αυτήν τη σκοπιά, καμιά έκπληξη δεν προκαλεί ότι όσο πλησιάζουμε στην κορύφωση του επόμενου κύκλου της αντιασφαλιστικής επίθεσης, αυτήν τη φορά από την κυβέρνηση της ΝΔ, πληθαίνουν οι αναφορές σε εκθέσεις και συμπεράσματα του ΟΟΣΑ γύρω από την «αποτελεσματικότητα» προηγούμενων αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων και την ανάγκη να υπάρξουν νέες «προσαρμογές», στο όνομα πάντα της βιωσιμότητας των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών συστημάτων.

Μια τέτοια πρόσφατη έκθεση του ιμπεριαλιστικού Οργανισμού έχει τίτλο «Οι συντάξεις με μια ματιά 2019» και στόχος της είναι να επιταχυνθούν οι αντιασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις στα κράτη - μέλη, με τη διαπίστωση ότι τα τελευταία δύο χρόνια έχουν χαλαρώσει οι προσπάθειες συνολικά των κυβερνήσεων προς αυτήν την κατεύθυνση. Ας δούμε ορισμένα χαρακτηριστικά σημεία της έκθεσης και τον τρόπο που συνδέονται με την ελληνική πραγματικότητα.

«Πρόωρη» συνταξιοδότηση μετά από 38 χρόνια δουλειάς!

Επισημαίνει ο ΟΟΣΑ: «Διάφορα νομοθετικά μέτρα από το Σεπτέμβριο του 2017 έχουν φέρει πίσω προηγούμενες μεταρρυθμίσεις. Οι πρόσφατες μεταρρυθμίσεις έχουν χαλαρώσει τις ηλικιακές προϋποθέσεις για τη λήψη σύνταξης, αύξησαν τις παροχές και επέκτειναν τις καλύψεις.

Τα ποσοστά εισφορών άλλαξαν στην Ουγγαρία, στην Ισλανδία και τη Λιθουανία, τα δίχτυα ασφαλείας γήρατος και οι ελάχιστες συντάξεις αυξήθηκαν στην Αυστρία, στη Γαλλία, στην Ιταλία, στο Μεξικό και τη Σλοβενία, καθώς και τα οφέλη για τους χαμηλόμισθους στη Γερμανία, ενώ η Ισπανία ανέστειλε μέτρα (...) Η Ιταλία, οι Κάτω Χώρες και η Σλοβακική Δημοκρατία επέκτειναν τις επιλογές πρόωρης συνταξιοδότησης ή περιόρισαν αυξήσεις του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης που είχαν αναγγείλει».

Τι μπαίνει στο «ραντάρ» του ΟΟΣΑ και στοχοποιείται ως «παρέκκλιση» από ψηφισμένους νόμους; Οι «ελάχιστες συντάξεις», που στα περισσότερα κράτη - μέλη της ΕΕ ισοδυναμούν με επιδόματα πείνας, τόσο που να χρειάζεται να καταφύγει κανείς στην Πρόνοια για να επιβιώσει, όπως για παράδειγμα στη Γερμανία.

Επίσης, η καθυστερημένη εφαρμογή των αυξήσεων στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης για ορισμένα κράτη, που τις έχουν όμως νομοθετήσει. Μιλάμε πάντα για ηλικιακά όρια που έχουν αγγίξει «ταβάνι» στα περισσότερα συνταξιοδοτικά συστήματα, ειδικά με την «ευελιξία» που παρέχει η σύνδεση με το προσδόκιμο ζωής.

Ακόμα όμως κι αυτές οι περιπτώσεις που αξιοποιεί η έκθεση του ΟΟΣΑ ως «αντιπαράδειγμα» για άλλα κράτη - μέλη, αφορούν στην πραγματικότητα μερική ή προσωρινή αναστολή μέτρων ή/και αντικατάστασή τους με άλλα.

Για παράδειγμα, η Σλοβακική Δημοκρατία αποφάσισε να καταργήσει τη σύνδεση ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο ζωής, την οποία θέσπισε το 2012, αλλά δεσμεύτηκε να αυξήσει σταδιακά το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64 έτη.

Η Ιταλία, πάλι, ανέστειλε τη σύνδεση ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης και προσδόκιμου ζωής μόνο για ορισμένους εργαζόμενους και μόνο μέχρι το 2026. Ετσι, η διευκόλυνση της δήθεν ...«πρόωρης» συνταξιοδότησης που διαπιστώνει ο ΟΟΣΑ, είναι η δυνατότητα να πάρει κανείς σύνταξη σε ηλικία 62 χρόνων, ύστερα από 38 χρόνια εργασίας! Αυτό ο ΟΟΣΑ και οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου το θεωρούν πρόωρη συνταξιοδότηση! Η Ισπανία, τέλος, ανέστειλε την εφαρμογή δύο μέτρων, το ένα για τα έτη 2018 και 2019 και το άλλο μέχρι το 2023, οπότε θα εφαρμοστούν κανονικά.

Σε κάθε περίπτωση, ποιο είναι το μήνυμα που στέλνει ο Οργανισμός και αξιοποιούν οι κυβερνήσεις; Καμιά χαλάρωση στις αντιασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις, καμιά απόκλιση από όσα έχουν ήδη ψηφιστεί, αποφασιστικότητα στην επέκταση και ένταση της αντιασφαλιστικής επίθεσης...

Απαράδεκτο να ζεις πολλά χρόνια παίρνοντας σύνταξη!

Καταγράφοντας εξάλλου τη γενικότερη τάση στη διαμόρφωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, ο ΟΟΣΑ επισημαίνει: «Στη βάση των πρόσφατων μέτρων, πάνω από τις μισές χώρες - μέλη του ΟΟΣΑ αυξάνουν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 63,8 έτη στα 65,9 έτη κατά μέσο όρο έως το 2060».

Ομως, αυτό δεν είναι αρκετό, γιατί, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Οργανισμού, η αύξηση αυτή είναι μισή από την αύξηση του προσδόκιμου ζωής από τα 65 έτη και μετά, για την ίδια περίοδο. Που σημαίνει ότι η ...«κατάρα» των συνταξιούχων που σάπισαν κυριολεκτικά στη δουλειά, αλλά ζουν περισσότερο απ' όσο πρέπει, θα συνεχίσει να κατατρύχει το κεφάλαιο και το κράτος του, επιβαρύνοντας το ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό σύστημα!

Για του λόγου το αληθές, η έκθεση με λύπη διαπιστώνει ότι το 1960 κάποιος ζούσε από τη σύνταξη και μετά 13,7 χρόνια, το 1990 ζούσε 15,9 χρόνια, το 2020 θα ζει 19,8 χρόνια και το 2050 θα ζει 22,6 χρόνια. Γι' αυτό βασικό ζητούμενο για το κεφάλαιο και το αστικό κράτος είναι η σύνδεση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο ζωής, ώστε να διασφαλίζεται ότι η περίοδος συνταξιοδότησης θα έχει μια καθορισμένη διάρκεια και άρα ο συνταξιούχος θα τους κοστίζει λιγότερο.

Είναι πραγματικά προκλητικός ο τρόπος που προπαγανδίζουν την «ανάγκη» για αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Ενώ η πρόοδος της τεχνολογίας και των επιστημών έχει εξασφαλίσει την επέκταση του προσδόκιμου ζωής, αυτό αντιμετωπίζεται εχθρικά από το κεφάλαιο, επειδή κριτήριο είναι το κέρδος του και η σύνταξη θεωρείται «κόστος».

Μάλιστα, σε παλιότερη έκθεση του ΟΟΣΑ με τίτλο «Working Better with Age», ομολογούνταν ευθέως η ανησυχία ότι η αναμενόμενη αύξηση του προσδόκιμου ζωής θα οδηγήσει στην αύξηση του αριθμού των συνταξιούχων που θα παίρνουν για περισσότερα χρόνια σύνταξη και όλα αυτά θα οδηγήσουν «σε μη βιώσιμες αυξήσεις των κοινωνικών δαπανών».

Για ποιες «κοινωνικές δαπάνες» μιλάμε όμως; Γι' αυτές που κατακρεουργούν από τη μια χρονιά στην άλλη, σε κρίση και ανάπτυξη, για να ταΐζουν με φοροαπαλλαγές και επιδοτήσεις τους επιχειρηματικούς ομίλους. Αυτός είναι ο καημός τους: Τα κρατικά κονδύλια που «σπαταλιούνται» για συντάξεις, ενώ θα μπορούσαν να γίνουν μέτρα στήριξης για το κεφάλαιο!

Η βαρβαρότητα του συστήματος καθρεφτίζεται και στην εξής αναφορά από την έκθεση του ΟΟΣΑ: «Δεν υπάρχει χρόνος για εφησυχασμό (...) Η ηλικία στην οποία οι άνθρωποι εξέρχονται από την αγορά εργασίας παραμένει σήμερα χαμηλότερη από ό,τι πριν από 30 χρόνια, παρά τα υψηλά υπολειπόμενα ζωής»! Γι' αυτό προτείνονται μέτρα όπως η αύξηση των γενικών ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, το περαιτέρω χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων, ώστε να δημιουργηθεί μια πιο φθηνή μάζα εργατικών χεριών σε προχωρημένες ηλικίες κ.ά.

Δουλειά μέχρι τον τάφο

Η έκθεση διαπιστώνει ακόμα ότι το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης έχει αυξηθεί κατά μέσο όρο 2,5 χρόνια τα τελευταία 10 χρόνια στις χώρες - μέλη του ΟΟΣΑ. Ωστόσο επισημαίνει ότι «απαιτούνται μεγαλύτερες προσπάθειες (...) για την αύξηση του εργάσιμου βίου πέρα από τα 65 έτη» και προτείνει τη σύνδεση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο ζωής και με το ύψος της σύνταξης, στο πλαίσιο της γενικότερης προσπάθειας «για την εξάλειψη της πρόωρης συνταξιοδότησης».

Και επειδή η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης δημιουργεί επιπλέον ανάγκες για απασχόληση των ηλικιωμένων, η έκθεση αρπάζει την ευκαιρία για να προτείνει μέτρα όπως η διευκόλυνση των απολύσεων, ώστε να τροφοδοτείται η ανακύκλωση του εργατικού δυναμικού, η κατάργηση επιδομάτων που δίνονται με κριτήριο την ηλικία και η μερική συνταξιοδότηση, ώστε αντικειμενικά να τίθεται θέμα συνέχισης της εργασίας για λόγους επιβίωσης.

Μια ακόμα επισήμανση: Στην έκθεση «Οι συντάξεις με μια ματιά 2019» ο ΟΟΣΑ διατυπώνει την ανησυχία για το αν θα έχουν σύνταξη οι εργαζόμενοι με μερική ή άλλες μορφές άτυπης απασχόλησης και κατά πόσον αυτή θα είναι επαρκής. Στην πραγματικότητα ανησυχούν για τις αντιφάσεις που γεννά το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και για το πώς θα διαχειριστούν το αυξανόμενο κύμα φτώχειας και εξαθλίωσης που συνοδεύει τη γενίκευση της «ευελιξίας» στην αγορά εργασίας.

Σε κάθε περίπτωση, και αυτή η έκθεση έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η αντιασφαλιστική επίθεση που χρόνια τώρα εξελίσσεται στην Ελλάδα, δεν αποτελεί ιδιαιτερότητα ούτε παράγωγο της κρίσης, αλλά είναι στρατηγική του κεφαλαίου και πατά σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις, με στόχο τη διασφάλιση της κερδοφορίας του, που είναι σε πλήρη διάσταση με τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και τις δυνατότητες που αντικειμενικά υπάρχουν σήμερα αυτές να ικανοποιηθούν.

Χ. Μ.

 
 https://pamehellas.gr/

 

VIDEO  ΠΑΜΕ
 «Γαλλία - Ελλάδα, ΟΛΟΙ στους ΔΡΟΜΟΥΣ, ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΩΡΑ»
 https://pamehellas.gr/gallia-ellada-oloi-stoys-dromoys-apergiaki-apantisi-tora

  https://youtu.be/ltIZPxLgoE8

 

Διαχρονική η επίθεση στην Κοινωνική Ασφάλιση από όλες τις κυβερνήσεις του κεφαλαίου

Μια ανασκόπηση στους βασικούς σταθμούς της... «μεγάλης ασφαλιστικής μεταρρύθμισης του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ»

 

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ  Σάββατο 7 Δεκέμβρη 2019 - Κυριακή 8 Δεκέμβρη 2019 (LINK)

 Η βδομάδα που διανύουμε ξεκίνησε με μία από εκείνες τις αποκαλυπτικές στιγμές που οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου αφήνουν με τοποθετήσεις τους να φανεί γυμνή η στρατηγική τους σύμπλευση στην πολιτική που τσακίζει το λαό για τα κέρδη των μονοπωλίων.

Από το βήμα της Βουλής, ο υπουργός Εργασίας της ΝΔ, Γ. Βρούτσης, έδωσε εύσημα στις κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για τη «συνέχεια» και συνέπεια που επέδειξαν στην αντιασφαλιστική επίθεση, δηλώνοντας ότι με την προώθηση του νέου χτυπήματος που φέρνει η ΝΔ, «θα έχουμε ολοκληρώσει μια μεγάλη ασφαλιστική μεταρρύθμιση ως ένα αποτέλεσμα από το 2010, από την περίοδο του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ» και ότι όλα τα αντιασφαλιστικά νομοθετήματα «τα προχωρήσαμε όλοι μαζί και τώρα θα πάμε στο τελευταίο βήμα»...

Πρόκειται βέβαια για μια ανοιχτή ομολογία ότι όλες οι αστικές κυβερνήσεις υπηρέτησαν και υπηρετούν την ίδια αντιλαϊκή στρατηγική του κεφαλαίου για το Ασφαλιστικό.

Βέβαια, αν και ο υπουργός αναφέρθηκε στο πρόσφατο παρελθόν, η αλήθεια είναι πως ο αντιασφαλιστικός οδοστρωτήρας δεν ξεκίνησε το 2010...

Τρεις δεκαετίες αντιασφαλιστικού οδοστρωτήρα

Η ενιαία και σχεδιασμένη επίθεση, το «τελευταίο βήμα» της οποίας φιλοδοξεί να κάνει η σημερινή κυβέρνηση, μετράει ήδη 3 δεκαετίες, από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, λίγο μετά το Μάαστριχτ, όταν η ΕΕ και όλα τα επιτελεία του κεφαλαίου ανέδειξαν το Ασφαλιστικό σε... πρώτο «δημόσιο κίνδυνο», που έπρεπε να αντιμετωπιστεί με κάθε τρόπο.

Πολύ πριν από την εκδήλωση της τελευταίας γενικευμένης καπιταλιστικής κρίσης, στις συνθήκες της οποίας το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του βρήκαν την ευκαιρία να επιταχύνουν την επίθεση, ο πόλεμος που είχαν κηρύξει στα ασφαλιστικά δικαιώματα εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων, αγροτών και συνταξιούχων, ήταν σε πλήρη εξέλιξη. Ενας πόλεμος με σαφή στόχευση: Την απαλλαγή του κεφαλαίου και του κράτους του από το «κόστος» της Κοινωνικής Ασφάλισης και το ταυτόχρονο άνοιγμα ενός τεράστιου πεδίου κερδοφορίας για τα μονοπώλια.

Αυτήν ακριβώς τη στόχευση του κεφαλαίου υπηρέτησαν όλες οι κυβερνήσεις του, σοσιαλδημοκράτες, κεντροαριστεροί, δεξιοί, νεοφιλελεύθεροι και φυσικά η «πρώτη φορά Αριστερά»...

Αρχίζοντας με τον νόμο 2084/1992 του Σιούφα, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, «ο ένας έκοβε και ο άλλος έραβε» όλα αυτά τα χρόνια, για να φτάσουμε στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που ενσωμάτωσε όλες αυτές τις αντιλαϊκές ανατροπές δεκαετιών και τις βάθυνε ακόμα παραπέρα με τον περιβόητο νόμο Κατρούγκαλου.

Με τον νόμο Σιούφα ήδη από το 1992, αυξήθηκαν για τους νεοεισερχόμενους στην εργασία τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης στα 65 έτη για άνδρες και γυναίκες, μειώθηκαν τα ποσοστά αναπλήρωσης με μέγιστο ποσοστό το 60% για τις κύριες συντάξεις (35 χρόνια εργασίας) και το 20% για τις επικουρικές. Εφαρμόστηκε δηλαδή η μέθοδος «σαλαμοποίησης» των μέτρων, ώστε να καμφθούν οι αντιδράσεις των ήδη ασφαλισμένων. Ταυτόχρονα, επιβλήθηκε δραστική μείωση στα κατώτερα όρια συντάξεων, τα οποία αποσυνδέθηκαν από τα 20 ημερομίσθια του ανειδίκευτου εργάτη. Το μέτρο αυτό θα οδηγήσει σύντομα στην κατάρρευση των κατώτερων συντάξεων και στην ανάγκη θεσμοθέτησης του ΕΚΑΣ, προκειμένου οι συνταξιούχοι να μη λιμοκτονούν, με δεδομένο ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των τότε συνταξιούχων λάμβαναν τα κατώτερα όρια, καθώς παρότι είχαν δουλέψει και μάλιστα για πολλές δεκαετίες, εξαιτίας του μεγάλου ποσοστού ανασφάλιστης εργασίας στην πράξη δεν διέθεταν αρκετά ένσημα.

Δύο εμβληματικές παρεμβάσεις για την αντιλαϊκή κλιμάκωση

Ακολούθησαν δύο εμβληματικές παρεμβάσεις, οι οποίες αν και δεν εφαρμόστηκαν άμεσα, εντούτοις έθεσαν τις βάσεις για όλες τις ανατροπές που ακολούθησαν. Πρόκειται για το Πόρισμα της Επιτροπής Σπράου το 1997 υπό τον τίτλο «Οικονομία και Συντάξεις: Συνεισφορά στον Κοινωνικό Διάλογο» (!) και το νομοσχέδιο Γιαννίτση το 2001.

Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι το πρώτο ήταν το «θεωρητικό μανιφέστο» των εκκολαπτόμενων ανατροπών και το δεύτερο η πρακτική αποτύπωσή τους.

«Κόκκινη γραμμή» που διατρέχει την Εκθεση Σπράου, ως πάτημα για την αντιασφαλιστική κλιμάκωση, είναι ο «δημογραφικός» και «δημοσιονομικός κίνδυνος», η αναμενόμενη αύξηση της συνταξιοδοτικής δαπάνης ως ποσοστό του ΑΕΠ, καθώς πλέον το ασφαλιστικό σύστημα «ωρίμαζε» και έπρεπε να πληρωθούν ασφαλιστικά δικαιώματα. Οι ίδιοι «κίνδυνοι» αξιοποιούνται μέχρι και σήμερα ως «μπαμπούλες» για να διευκολυνθεί η προώθηση των αντιασφαλιστικών χτυπημάτων.

Οσον αφορά τα συγκεκριμένα μέτρα, προτείνονταν: Η «ανάγκη επανεξέτασης της λειτουργίας των κατωτάτων ορίων» και για τους πριν το 1993 ασφαλισμένους η αποσύνδεσή τους από έναν συγκεκριμένο αριθμό ημερομισθίων, καθώς και η «εξέταση της μη χορήγησης κατώτερων ορίων (ή χορήγησης τμηματικά) αv η συνταξιοδότηση επέρχεται οικειοθελώς πριν την συμπλήρωση του κανονικού ορίου ηλικίας» και ακόμα η «εξέταση της σταδιακής μετεξέλιξης των κατώτατων ορίων προς την κατεύθυνση της Εθνικής Σύνταξης».Η πρόταση για τη λεγόμενη «εθνική σύνταξη» - δηλαδή για μια πραγματική σύνταξη πείνας η οποία τελικά θα είναι η μόνη για την οποία θα υπάρχει κρατική εγγύηση - αν και τότε αναβλήθηκε, θα αποτυπωθεί στη συνέχεια στον νόμο 3863/2010 του ΠΑΣΟΚ και θα εφαρμοστεί, μαζί με την κατάργηση των κατώτερων ορίων, με τον νόμο Κατρούγκαλου το 2016!

Επιπλέον, η Εκθεση υπογράμμιζε την «ανάγκη επιμήκυνσης του εργασιακού βίου», μέσα από: «Εξάλειψη αντικινήτρων παραμονής στην εργασία. Εξέταση περιπτώσεων συνταξιοδότησης χωρίς όριο ηλικίας. Εξέταση ειδικών περιπτώσεων κλάδων εργαζομένων με χαμηλά όρια ηλικίας. Εξέταση περιπτώσεων ειδικής μεταχείρισης μητέρων. Εξέταση εξίσωσης γενικών ορίων ανδρών - γυναικών. Εξέταση αύξησης γενικών ορίων». Και ακόμα προέβλεπε: «Κατάργηση του συστήματος Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων, μαζί με το επασφάλιστρo για τους εργαζόμενους με λίγα χρόνια. Αυστηρoπoίηση των συντάξεων αναπηρίας». Για την ιδιωτική ασφάλιση σημείωνε χαρακτηριστικά: «Η επαγγελματική ιδιωτική ασφάλιση θα μπορούσε να παίξει έναν ιδιαίτερα χρήσιμο ρόλο. Η θεσμοθέτηση ενός τέτοιου πλαισίου πρέπει να θεωρείται εξαιρετικά επείγουσα...».

Το νομοσχέδιο Γιαννίτση, που θα ακολουθήσει τον Απρίλη του 2001, θα συναντήσει σοβαρές κοινωνικές αντιστάσεις. Υστερα από μεγαλειώδεις απεργίες και κινητοποιήσεις, στις οποίες έβαλε αποφασιστική σφραγίδα το ΠΑΜΕ, το οποίο μέτραγε δύο χρόνια ζωής, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα το αποσύρει.

Ομως, παρά την απόσυρσή του, οι ανατροπές που προέβλεπε, τελικά, θα εφαρμοστούν τα επόμενα χρόνια: Αρχικά με τον  νόμο 3029 το 2002 (νόμος Ρέππα) που εκτός της αύξησης των ορίων ηλικίας, τη μείωση των συντάξεων, θα θεσμοθετήσει για πρώτη φορά και τα Επαγγελματικά Ταμεία. Παραπέρα, με τον νόμο 3655 το 2008 (νόμος Πετραλιά), ο οποίος μεταξύ άλλων, με σαρωτικές ενοποιήσεις σε όλα τα Ταμεία, θα συρρικνώσει παροχές και συντάξεις και θα καταργήσει σταδιακά το καθεστώς συνταξιοδότησης των εργαζόμενων μητέρων, αυξάνοντας μέχρι και 15 χρόνια την ηλικία συνταξιοδότησής τους.

Ο ένας έκοβε και ο άλλος έραβε...

Στη συνέχεια, με τους νόμους 3863 και 3865 το 2010 (νόμοι Λοβέρδου - Κουτρουμάνη), τον νόμο 4093 το 2012 (νόμος Βρούτση) και τελικά τους νόμους 4336 το 2015 του ΣΥΡΙΖΑ και τον νόμο 4387 το 2016 (νόμος Κατρούγκαλου), ο οποίος αποτελεί τη συμπύκνωση και κορύφωση όλων των προηγούμενων ανατροπών, τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης θα απογειωθούν στα 67 έτη, η κύρια σύνταξη θα διαχωριστεί σε «εθνική» και «ανταποδοτική», το ύψος των συντάξεων θα μειωθεί δραστικά, τα 40 χρόνια εργασίας για το δικαίωμα στην πλήρη σύνταξη θα μονιμοποιηθούν, ενώ θα περικοπεί παραπέρα και η κρατική χρηματοδότηση, η οποία πλέον θα περιοριστεί μόνο στην «εθνική σύνταξη».

Ολα αυτά τα μέτρα σε συνδυασμό θα ανοίξουν το δρόμο για την πλήρη ιδιωτικοποίηση της Κοινωνικής Ασφάλισης, που πλέον αναλαμβάνει να φέρει σε πέρας τώρα η ΝΔ.

Απ' αυτή την άποψη, το νομοσχέδιο Γιαννίτση ήταν η πρώτη «δομική μεταρρύθμιση» (όπως τη χαρακτηρίζει και η πρόσφατη μελέτη του ινστιτούτου των βιομηχάνων, του ΙΟΒΕ), η οποία αποτέλεσε τον οδηγό για την ενιαία κλιμάκωση της επίθεσης από όλες τις κυβερνήσεις ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ από το 2010 μέχρι σήμερα.

Ως τέτοια, έχει σημασία να υπενθυμίσουμε τα βασικά μέτρα που προέβλεπε, καθώς ακόμα και σήμερα οι αντίπαλοι της δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης την εμφανίζουν ως... «χαμένη ευκαιρία», που αν είχε εφαρμοστεί δήθεν θα «έσωζε τις συντάξεις»! Εμφανίζουν δηλαδή ως... «σωτηρία» της Κοινωνικής Ασφάλισης το γκρέμισμά της μια ώρα αρχύτερα!

Συγκεκριμένα, το νομοσχέδιο Γιαννίτση προωθούσε:

• Αύξηση στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα για άνδρες και γυναίκες στα 65 χρόνια, όπως εκείνη τη χρονική στιγμή ίσχυε για τους πρωτοασφαλιζόμενους μετά την 1/1/1993.
• Αύξηση για όλους τους ασφαλισμένους των ελάχιστων αριθμών ενσήμων από τα 4.050 στα 4.500 ένσημα (15ετία) για την κατοχύρωση ασφαλιστικού δικαιώματος, επεκτείνοντας και εδώ όσα είχαν νομοθετηθεί το 1992 για τους «νέους» ασφαλισμένους.
• Την κατάργηση της 35ετίας προκειμένου να εξασφαλίζεται το δικαίωμα σε πλήρη σύνταξη, θεσμοθετώντας τα 40 χρόνια ασφάλισης (12.000 ένσημα).
• Μείωση των συντάξεων με τη μείωση του ποσοστού αναπλήρωσης (στο 60% από το 80%), καθώς και του συντάξιμου μισθού.
• Επανεξέταση του καθεστώτος των ΒΑΕ και αποχαρακτηρισμός μιας σειράς ειδικοτήτων και επαγγελμάτων.
• Μείωση της κρατικής χρηματοδότησης.

Μόνη απάντηση ο ενιαίος εργατικός - λαϊκός αγώνας

Ειδικά για το τελευταίο, το ΚΚΕ ήδη από τότε, το 2001, προειδοποιούσε έγκαιρα: «Από τη στιγμή που η επιλογή της κυβέρνησης, της ΝΔ, της Ευρωπαϊκής Ενωσης, είναι η δραστική μείωση των κρατικών και εργοδοτικών υποχρεώσεων, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και της ενίσχυσης του μεγάλου κεφαλαίου, το βάρος θα μετατοπίζεται συνεχώς προς την πλευρά των εργαζομένων, με περικοπές δικαιωμάτων και κοινωνικών παροχών, με νέα αντιλαϊκά "πακέτα". Πάντα βεβαίως με το επιχείρημα της "βιωσιμότητας" των Ταμείων που αποτέλεσε και το ψευτοεπιχείρημα της ΝΔ στις αρχές της δεκαετίας του '90, αλλά δεν πέρασαν ούτε 10 χρόνια και η επίθεση κατά των εργαζομένων κλιμακώθηκε...» («Ριζοσπάστης», 24/4/2001).

Οι εκτιμήσεις αυτές επιβεβαιώθηκαν με δραματικό για τους εργαζόμενους τρόπο τα επόμενα χρόνια. Τα αντιλαϊκά «πακέτα» συνεχίστηκαν, οι προβλέψεις του νόμου Γιαννίτση μπήκαν σε εφαρμογή με καταστροφικά αποτελέσματα για το λαό. Με το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης, η επίθεση στην Κοινωνική Ασφάλιση επιταχύνθηκε.

Αποκορύφωμα αυτής της μακράς πορείας αποτέλεσε ο νόμος - λαιμητόμος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, τον Μάη του 2016, γι' αυτό και ο σημερινός υπουργός Εργασίας τόνισε ξανά στη Βουλή ότι η ΝΔ όχι μόνο δεν πρόκειται να τον καταργήσει, αλλά θα τον εφαρμόσει, θα κρατήσει τις «σωστές αντηρίδες» του, όπως είπε, και θα «βελτιώσει» τα νομικά κενά του...

Απέναντι σε αυτήν την ενιαία επίθεση του κεφαλαίου, οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφοι, οι συνταξιούχοι μπορούν και πρέπει να αντιπαραθέσουν τον δικό τους ενιαίο αγώνα για Κοινωνική Ασφάλιση αποκλειστικά δημόσια και υποχρεωτική για όλους, με διασφάλιση των γηρατειών, της Υγείας και της Πρόνοιας.

Γ. Ζαχ.

δείτε αναλυτικό αρχείο των δημοσιεύσεων στην ιστοσελίδα μας με χρονολογική σειρά στο λινκ αρχείο δημοσιεύσεων

ΦΑΚΕΛΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ στο portal και το webradio 902.gr

http://www.902.gr/eidisi/ergatiki-taxi/45463/fakelos-asfalistiko-sto-portal-kai-webradio-902gr
                               Το ζήτημα της
             ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ     
                           είναι ταξικό

 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΙΟΥΛΗ 2014-ΑΡΘΡΟ
Το Ασφαλιστικό δεν αποτελεί κάποιον δυσνόητο επιστημονικό όρο, ο οποίος πρέπει να μας προκαλεί δυσφορία που η γνώση και η μελέτη του πρέπει να θεωρούνται θέμα ειδικών και λίγων. Το δικαίωμα στην Κοινωνική Ασφάλιση συμπυκνώνει όχι μόνο τις συντάξεις, αλλά όλα τα δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί μέσα από αγώνες και με αυτήν την έννοια είναι ζήτημα που πρέπει να απασχολεί και να προσεγγίζει κάθε σωματείο και κάθε εργαζόμενος ως βασική και καθημερινή ανάγκη για κάθε εργατική και λαϊκή οικογένεια που βρίσκεται στο μόνιμο στόχαστρο του κεφαλαίου, των κομμάτων και κυβερνήσεων που το υπηρετούν.

Το περιεχόμενο των ασφαλιστικών δικαιωμάτων δε σχετίζεται μόνο με τις συντάξεις, αλλά συνολικά με την προστασία του εργαζομένου τόσο κατά τη διάρκεια που βρίσκεται μέσα στην παραγωγή όσο και όταν αυτός θα είναι ανίκανος για εργασία. Είναι κατάκτηση των εργαζομένων διότι δημιουργεί πλέγμα προστασίας από ένα σύστημα που καθημερινά τους φθείρει, τους αντιμετωπίζει σαν κόστος. Η κατάργηση του δικαιώματος της Κοινωνικής Ασφάλισης είναι σημαντική πλευρά απελευθέρωσης της εκμετάλλευσης των εργαζομένων.

Οπως και κάθε άλλο δικαίωμα και κατάκτηση στον καπιταλισμό έτσι και τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα βρίσκονται υπό αίρεση και είναι συνεχώς υπό αμφισβήτηση. Η τύχη τους κρίνεται από την κατάσταση της ταξικής πάλης και τον εκάστοτε συσχετισμό δύναμης.

Για τον εργαζόμενο, η Κοινωνική Ασφάλιση είναι το ελάχιστο και αναγκαίο αγαθό που μπορεί και πρέπει να του επιστραφεί από τον πλούτο που παράγει, καθώς μάλιστα είναι αυτός που πληρώνει πολλαπλά για την υγεία και τη σύνταξή του.

Η ταξική φύση του Ασφαλιστικού

Το ζήτημα της Κοινωνικής Ασφάλισης δεν είναι λογιστικό ζήτημα αλλά αναμφίβολα ταξικό. Ως τέτοιο αποτελεί πεδίο σύγκρουσης με το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις και τα κόμματά του. Για τους μονοπωλιακούς ομίλους, τα μισθολογικά και ασφαλιστικά ζητήματα αποτελούν τα θεμέλια της ανταγωνιστικότητας. Η ανταγωνιστικότητα, είτε σε περίοδο ανάπτυξης είτε σε περίοδο κρίσης, βαφτίζεται «εθνικός στόχος» που γι' αυτόν πρέπει να υπάρχουν, κατά την άρχουσα τάξη, συμβιβασμοί και θυσίες, ανοχή και υπομονή σε βάρβαρα μέτρα.

Οι εργαζόμενοι δεν έχουν τα ίδια συμφέροντα με τα μονοπώλια. Δεν είναι δικό μας στοίχημα και «εθνική υπόθεση» η ανταγωνιστικότητα. Δεν υπάρχει σύγκλιση συμφερόντων στο έδαφος της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Οι ανατροπές που έρχονται στο Ασφαλιστικό δεν είναι για να εξισώσουν αδικίες, δεν έρχονται για να εξορθολογήσουν το σύστημα, την κάλυψη των αναγκών μας αλλά για να αυξήσουν την εκμετάλλευση, να ενισχύσουν τις εταιρείες ιδιωτικής ασφάλισης και τις ιδιωτικές επιχειρήσεις στην Υγεία και την Πρόνοια.

Οπως και σε κάθε άλλο ζήτημα που καθορίζει τους όρους πώλησης της εργατικής δύναμης έτσι και στο ζήτημα της Κοινωνικής Ασφάλισης, εργαζόμενοι και εργοδότες έχουν αντιτιθέμενα και συγκρουόμενα συμφέροντα. Το κεφάλαιο αντιμετωπίζει την Κοινωνική Ασφάλιση ως «κόστος» από το οποίο πρέπει να απαλλαγεί για να αυξήσει την κερδοφορία του. Θεωρεί τα ασφαλιστικά δικαιώματα, τις υπηρεσίες και τις παροχές Υγείας, δαπάνες. Με βάση αυτούς τους δείκτες αντιμετωπίζει το ζήτημα λογιστικά. Η επίθεση και οι αντεργατικές παρεμβάσεις στο Ασφαλιστικό που ξεκίνησαν πιο αισθητά από το 1990 και μετά (ν. Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά) αποδεικνύουν πως, με πρόσχημα την κρίση, επιταχύνθηκαν σχεδιασμοί χρόνων, που είχαν ως επίκεντρο την πλήρη απαλλαγή της εργοδοσίας και του κράτους από την ευθύνη της Κοινωνικής Ασφάλισης.

Η επιχειρηματολογία τους είναι φτηνή και απαιτεί ξεσκέπασμα. Για τα ελλείμματα που επικαλούνται, δε φταίνε οι εργάτες. Δεν είναι αυτοί που έσπρωξαν τις εισφορές τους στη στερέωση του καπιταλιστικού συστήματος στη χώρα μας από το 1950 έως σήμερα ή στο τζογάρισμα του χρηματιστηρίου και στα δομημένα ομόλογα. Δεν ήταν επιλογή τους το πρόσφατο «κούρεμα» στα αποθεματικά. Οταν υπάρχει έλλειμμα και καταλήστευση του ιδρώτα των εργαζομένων σημαίνει πως κάπου αλλού υπάρχει πλεόνασμα και κερδοφορία.

Η ανεργία, η ανασφάλιστη εργασία, τα χαμηλά μεροκάματα, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, οι οποίες αξιοποιούνται ως πλευρές που επιφέρουν πλήγματα στα οικονομικά των Ταμείων δεν αποτελούν ευθύνη των εργαζομένων. Κανένας εργάτης δεν επέλεξε να είναι άνεργος και στις ουρές των ΟΑΕΔ, σε 5μηνα κακοπληρωμένα προγράμματα, να δουλεύει «μαύρα» χωρίς δικαιώματα με μισθούς των 200 και 300 ευρώ. Αξιοποιούν πλευρές της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, όπως ανασφάλιστη εργασία, μερική απασχόληση, κλέψιμο εισφορών, που με την καπιταλιστική κρίση οξύνονται και επιδεινώνουν τη ζωή της εργατικής οικογένειας και των Ταμείων, για να λάβουν ακόμα πιο βάρβαρα μέτρα με τη δικαιολογία ότι δεν αντέχουν τα Ταμεία. Οπως λέει, δηλαδή, ο λαός μας «και κερατάς και δαρμένος».

Ο ισχυρισμός της κυβέρνησης, για την ανάγκη ανατροπών στο ασφαλιστικό σύστημα, λόγω του δημογραφικού και της λεγόμενης γήρανσης του πληθυσμού, είναι απάνθρωπος. Η επέκταση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, η εντατικοποίηση της δουλειάς, οι βλαβεροί παράγοντες που σαρώνουν τη ζωή και την ασφάλεια των εργαζομένων στους τόπους δουλειάς, οι σύγχρονες επαγγελματικές ασθένειες, κάνουν αναγκαία τη λήψη ουσιαστικών μέτρων προστασίας της ζωής, της ασφάλειας και της Υγείας τους, τη μείωση του εργάσιμου χρόνου και του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης, τη διεύρυνση και όχι τον αποχαρακτηρισμό των Βαρέων και Ανθυγιεινών.

Με βάση το σημερινό επίπεδο της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, με βάση τον παραγόμενο πλούτο και την κερδοφορία του κεφαλαίου, το ζήτημα από την πλευρά των εργαζομένων δεν τίθεται μόνο από την αμυντική σκοπιά της ενίσχυσης του δημόσιου και καθολικού χαρακτήρα της Κοινωνικής Ασφάλισης, αλλά και από τη σκοπιά της αντιστοίχισης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων με τις σύγχρονες ανάγκες. Δεν είναι ρεαλισμός σήμερα να διεκδικεί το εργατικό κίνημα αιτήματα που αντιστοιχούσαν στις συνθήκες που υπήρχαν στα τέλη του 19ου αιώνα και έφερναν στο προσκήνιο τα ασφαλιστικά δικαιώματα για την νεογέννητη εργατική τάξη.

           Ο ενιαίος χαρακτήρας της επίθεσης

Οι ανατροπές στο σύστημα της Κοινωνικής Ασφάλισης εντάσσονται μέσα στο πλαίσιο της ανάκαμψης της καπιταλιστικής κερδοφορίας, της εξόδου από την κρίση προς όφελος των μονοπωλίων και των επιχειρηματικών ομίλων. Οι ανατροπές αυτές είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τα μέτρα για το τσάκισμα των μισθών και τις εργασιακές σχέσεις. Αποτελούν σημαντικό κομμάτι στο σύνολο των μέτρων που στοχεύουν στη μείωση «του μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους» που πρέπει να συγχρονίζονται στις «μεταβαλλόμενες συνθήκες της αγοράς εργασίας» (5μηνα προγράμματα, μερική απασχόληση) και «της κοινωνικής πραγματικότητας» (ιδιωτικοποίηση Υγείας, Πρόνοιας). Με απλά λόγια, μισθοί και Ασφάλιση λογίζονται ως κόστος, άρα θα πρέπει και να μειωθούν.

Τα μέτρα που παίρνονται είναι συνδυαστικά, με στόχο την εξασφάλιση για τα μονοπώλια και τις επιχειρήσεις ακόμη φθηνότερης εργατικής δύναμης. Οι ανατροπές που υπήρξαν έως σήμερα, αλλά και αυτά που συζητούν αυξάνουν το βαθμό εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, θωρακίζουν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Το χτύπημα στις Συλλογικές Συμβάσεις, η νομοθετική ρύθμιση του κατώτερου μεροκάματου, τα κακοπληρωμένα προγράμματα απασχόλησης, η απελευθέρωση των απολύσεων, το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, η αμφισβήτηση του δικαιώματος στην απεργία και η παρέμβαση στις συνδικαλιστικές οργανώσεις μαζί με τις ανατροπές στην Κοινωνική Ασφάλιση έχουν ενιαίο χαρακτήρα, είναι συμπληρωματικά.

Δημόσια, καθολική και υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση

Η συρρίκνωση και η υποβάθμιση της δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης οδηγεί στη μετατροπή της σε ένα ελάχιστο «δίκτυο προστασίας» από τη φτώχεια και την εξαθλίωση με μια βασική σύνταξη έως 360 ευρώ, με αυξήσεις στα όρια ηλικίας, με υποβαθμισμένες παροχές Υγείας, με μειωμένα ασφαλιστικά δικαιώματα και κατάργηση κοινωνικών επιδομάτων, σε κατεύθυνση κατάργησης των επικουρικών συντάξεων και εισόδου των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών.

Στόχος είναι το χτύπημα του κοινωνικού και συλλογικού χαρακτήρα της Κοινωνικής Ασφάλισης και η λειτουργία του σε ατομική βάση. Δηλαδή, να γίνει ατομική υπόθεση του καθένα η προστασία του, να στηρίζει την ασφάλειά του σε επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν την Ασφάλιση ως πεδίο κερδοφορίας. Το κράτος επιδιώκει να αποτινάξει από την ευθύνη του καθετί που σχετίζεται με το πλέγμα προστασίας των εργαζομένων και να λειτουργεί ως εγγυητής και φύλακας της «επιχειρηματικότητας».

Ωριμο αίτημα της εποχής, ρεαλιστικό και αντίστοιχο των σύγχρονων αναγκών είναι η πάλη για μια δημόσια καθολική υποχρεωτική Ασφάλιση, που περιλαμβάνει, τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα, τις υπηρεσίες πρόληψης και αποκατάστασης Υγείας, τις παροχές και υπηρεσίες Κοινωνικής Πρόνοιας.

Η αποκατάσταση των αδικιών σημαίνει σε πρώτη φάση επαναφορά των συντάξεων στα επίπεδα του 2009, κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων, μειώσεις στα όρια ηλικίας, επαναφορά και διεύρυνση μέτρων προστασίας στους ανέργους, στην προστασία της μητρότητας. Οσον αφορά το ζήτημα της Υγείας και της Πρόνοιας όλοι οι εργαζόμενοι να έχουν δικαίωμα στην πρόσβαση των ίδιων υπηρεσιών δωρεάν, να μην εξαρτώνται από το αν έχει να πληρώσει κάποιος ή αν και πόσο δουλεύει. Για ένα τέτοιο δημόσιο σύστημα Υγείας, χρειάζεται να καταργηθούν οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων στον κλάδο Υγείας όλων των Ασφαλιστικών Ταμείων, να καταργηθεί συνολικά η επιχειρηματική δραστηριότητα στο χώρο της Υγείας.

Τα αιτήματα καθορίζονται από τις σύγχρονες ανάγκες της εργατικής τάξης και όχι από το ρεαλισμό που προβάλλουν οι κυβερνήσεις και το κεφάλαιο. Το αίτημα για να γίνει κατάκτηση εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της σύγκρουσης, από την κίνηση των μαζών, από το συσχετισμό δύναμης. Ο συσχετισμός δύναμης δεν αλλάζει με κυβερνητικές εναλλαγές στο πολιτικό σύστημα, αλλά με κίνηση των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων που θα πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους.

Οι βάρβαρες ανατροπές που είχαμε έως σήμερα στο κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα και που θα ολοκληρωθούν με νέο νόμο το επόμενο διάστημα, δεν μπορούν να διαγραφούν μονοκοντυλιά από μια νέα κυβέρνηση σε συνθήκες κυριαρχίας των μονοπωλίων. Κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, που προσκυνούν και δε συγκρούονται με την ΕΕ που έχει χαράξει την αντιασφαλιστική επιδρομή σε όλα τα κράτη - μέλη της, συνειδητά κοροϊδεύουν.

Για τις εξελίξεις στο Ασφαλιστικό, τα ΔΣ των σωματείων πρέπει να πάρουν μεγάλη ευθύνη. Η συζήτηση στα ΔΣ και οι συσκέψεις που ξεκίνησαν σε αρκετούς κλάδους, πρέπει να γενικευτεί, να προχωρήσει η ενημέρωση στα εργοστάσια και στους χώρους δουλειάς. Τα σωματεία πρέπει να απαντούν συγκεκριμένα, να έχουν θέσεις και όχι πιστή αντιγραφή συνθημάτων. Να κυριαρχεί η διάθεση για βάθος στη γνώση των θεμάτων, να εξοπλίζουν τα μέλη τους, να παίρνουν πρωτοβουλίες συντονίζοντας τη δράση τους. Ετσι δυναμώνει ο αγώνας στη βάση της ανασύνταξης του εργατικού - λαϊκού κινήματος.

Του
Θανάση ΓΚΩΓΚΟΥ*
* Ο Θανάσης Γκώγκος είναι μέλος του Τμήματος της ΚΕ του ΚΚΕ για την Εργατική - Συνδικαλιστική δουλειά

http://www.rizospastis.gr/story.do?id=8021578

Μήνας - «φωτιά» ο Ιούλης για το Ασφαλιστικό

Μπαίνει σε εφαρμογή η πρώτη φουρνιά των μέτρων που ψηφίστηκαν σε βάρος ασφαλισμένων και συνταξιούχων

  ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 25-06-2014

      Μήνας - «φωτιά» είναι ο Ιούλης, καθώς μπαίνουν σε εφαρμογή ορισμένα από τα μέτρα για το Ασφαλιστικό που ψήφισε η κυβέρνηση το προηγούμενο διάστημα και πλήττουν εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους και ασφαλισμένους, στον ιδιωτικό και στο δημόσιο τομέα. Συγκεκριμένα:

         1. Μειώνονται κατά 3,9 επιπλέον μονάδες οι ασφαλιστικές εισφορές, γεγονός που θα δημιουργήσει νέα «τρύπα» στο ΙΚΑ της τάξης του 1 δισ. ευρώ. Τα ελλείμματα των ασφαλιστικών Οργανισμών που μεγαλώνουν, χωρίς καμιά ευθύνη των ασφαλισμένων, αξιοποιούνται στη συνέχεια για να νομιμοποιηθούν στις λαϊκές συνειδήσεις οι παραπέρα περικοπές σε συντάξεις και παροχές, η ιδιωτικοποίηση του συστήματος της Κοινωνικής Ασφάλισης. Θυμίζουμε ότι η κυβέρνηση έχει ήδη μειώσει κατά 1,1 μονάδα τις ασφαλιστικές εισφορές. Με τη νέα μείωση, η απαλλαγή που απολαμβάνουν κύρια οι εργοδότες, είναι 5 ολόκληρες μονάδες και το ετήσιο κέρδος για τις επιχειρήσεις 1,3 δισ. ευρώ.

2. Ως αποτέλεσμα της παραπέρα μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών, καταργούνται τα οικογενειακά επιδόματα που χορηγεί ο ΟΑΕΔ στους ασφαλισμένους. Ηδη τα οικογενειακά επιδόματα μειώθηκαν το προηγούμενο διάστημα σημαντικά, «αυστηροποιήθηκαν» τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις χορήγησής τους στην κατεύθυνση μείωσης του αριθμού των δικαιούχων σε όλες τις κατηγορίες. Υπενθυμίζεται ότι η πρώτη μείωση των εργοδοτικών εισφορών κατά 1,1 μονάδα, οδήγησε στο κλείσιμο της Εργατικής Κατοικίας και Εργατικής Εστίας και απάλλαξε τους καπιταλιστές από την καταβολή 250 εκ. ευρώ το χρόνο, τη στιγμή που οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να καταβάλλουν τις εισφορές τους.

3. Μειώνονται κατά 5,2% οι ήδη πενιχρές επικουρικές συντάξεις που χορηγεί το ΕΤΕΑ σε ένα και πλέον εκατομμύριο δικαιούχους. Από τις αρχές του νέου έτους, η λεγόμενη «ρήτρα μηδενικού ελλείμματος» θα επεκταθεί στο σύνολο των φορέων επικουρικής ασφάλισης και πρόνοιας, γεγονός που σημαίνει ότι ο «πέλεκυς» των μειώσεων θα γενικευτεί. Παράλληλα, εκφράζονται φόβοι ότι οι μειώσεις σε πολλές περιπτώσεις θα ξεπεράσουν κατά πολύ το 5,2% και ενδεχόμενα να φτάσουν και το 15%, καθώς το υπουργείο Εργασίας έκρινε μικρό το ποσοστό της μείωσης που εισηγήθηκε και αποφάσισε την περασμένη βδομάδα το ΔΣ του ΕΤΕΑ. Οπως, εξάλλου, προβλέπεται, οι διοικήσεις των Ταμείων θα κάνουν εκτίμηση της κατάστασης ανά τρίμηνο και ανάλογα θα λαμβάνονται «πρόσθετα» μέτρα στο όνομα της «βιωσιμότητας». Βασικός στόχος παραμένει η συγχώνευση κύριας και επικουρικής σύνταξης, με δραματικές μειώσεις στις αποδοχές των συνταξιούχων. Μεγάλες, επιπλέον περικοπές αναμένονται και στα εφάπαξ που αποδίδουν τα Ταμεία Πρόνοιας, όπου και εδώ, όπως και στην περίπτωση των επικουρικών, έχουμε την εφαρμογή του νέου τρόπου υπολογισμού τους. Στην στην πραγματικότητα, τα εφάπαξ «εξαερώνονται» και μαζί οι εισφορές των ασφαλισμένων, αφού πρώτα λεηλατήθηκαν από τις αστικές κυβερνήσεις, που είχαν την πολιτική ευθύνη για τη διαχείρισή τους.

4. Αναμένεται η μελέτη του ΚΕΠΕ για την παραπέρα ενοποίηση των Ταμείων. Στόχος είναι η δημιουργία τριών ασφαλιστικών φορέων, ενώ μέχρι το Νοέμβρη αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί και το «Εθνικό Κέντρο Απονομής Συντάξεων». Οπως έγινε και με προηγούμενες ενοποιήσεις Ταμείων (νόμοι Πετραλιά, Ρέππα, Λοβέρδου - Κουτρουμάνη), οι παροχές και οι συντάξεις των ασφαλισμένων θα προσαρμοστούν προς τα κάτω, εξέλιξη που αποκαλύπτεται και από το γεγονός ότι οι συντάξεις θα δίνονται πλέον από τον ενιαίο εθνικό φορέα. Οι νέες ενοποιήσεις είναι ένα ακόμα βήμα στην εφαρμογή των αντιασφαλιστικών νόμων που ψηφίστηκαν την περασμένη κυρίως τετραετία, ώστε να επιτευχθεί ο τελικός στόχος για τρία Ταμεία (ΙΚΑ, ΟΓΑ, ΟΑΕΕ) με ελάχιστες παροχές και με μοναδική «εγγύηση», εκ μέρους του κράτους, τη σύνταξη των 360 ευρώ. Παράλληλα, οι όποιες ομάδες ασφαλισμένων είχαν προσωρινά εξαιρεθεί από τη λαίλαπα που προηγήθηκε, οδηγούνται και αυτοί στο σφαγείο των «αναδιαρθρώσεων».

http://www.rizospastis.gr/story.do?id=8004388

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 8-06-14 ΕΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

Σχεδιάζονται νέα επώδυνα μέτρα στο Ασφαλιστικό

Μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά επιπλέον μια μονάδα προανήγγειλε ο Γ. Βρούτσης

«Νέο» Ασφαλιστικό - καρμανιόλα για τα δικαιώματα εργαζομένων και συνταξιούχων και νέα απαλλαγή των επιχειρήσεων από εισφορές στα Ταμεία, υπόσχεται η κυβέρνηση, λίγες μόλις ημέρες μετά την εφαρμογή της μείωσης των εργοδοτικών εισφορών κατά 2,9 μονάδες από την 1η Ιούλη.

Σε συνέντευξη σε κυριακάτικη εφημερίδα, ο υπουργός Απασχόλησης Γ. Βρούτσης όχι μόνο υποσχέθηκε και νέα μείωση κατά 1 μονάδα, πράγμα το οποίο θα εξετάσει στο τέλος του έτους, αλλά επιχείρησε να δικαιολογήσει τις απαλλαγές προς τους μεγάλους μονοπωλιακούς ομίλους με τον προκλητικό ισχυρισμό ότι οι εισφορές ήταν υψηλές και ως εκ τούτου στέκονταν εμπόδιο στις προσλήψεις και στην αύξηση της απασχόλησης! Με τον τρόπο αυτό, ο αρμόδιος υπουργός ενοχοποιεί ευθέως τις ασφαλιστικές εισφορές των επιχειρήσεων προς το ΙΚΑ ως αιτία για την ανεργία, δίνει συγχωροχάρτι στη μαύρη ανασφάλιστη εργασία και υπόσχεται νέα δώρα στους καπιταλιστές.

Χωρίς να δίνει καμία πειστική απάντηση για το πώς θα καλυφθεί η απώλεια για το ΙΚΑ και τους άλλους οργανισμούς (ΟΑΕΔ) από τις απαλλαγές προς τους εργοδότες, που σε ετήσια βάση ξεπερνούν το 1 δισ. ευρώ, ο υπουργός ανακοίνωσε ότι μέχρι το τέλος του έτους, στη βάση της μελέτης του ΚΕΠΕ, η κυβέρνηση θα νομοθετήσει το «νέο ασφαλιστικό χάρτη της χώρας».

Παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης να παρουσιάσει τη νέα παρέμβαση μόνο ως «λειτουργικό και διοικητικό εκσυγχρονισμό», το σίγουρο είναι ότι μέσα από τις περίφημες «ενοποιήσεις» διαδικασιών και λειτουργιών στο ασφαλιστικό σύστημα, θα επιβληθούν και νέες μειώσεις και περικοπές σε συντάξεις και ασφαλιστικές παροχές των Ταμείων. Οι απαλλαγές προς τους εργοδότες θα μεγαλώσουν τις «τρύπες» στα Ταμεία και θα αξιοποιηθούν για νέα επώδυνα μέτρα σε βάρος εργαζομένων και συνταξιούχων.

                    Προαποφασισμένες ανατροπές

Μάλιστα χτες η ΕΣΕΕ σε ανακοίνωσή της, μετά από συνάντηση που είχε με τον πρόεδρο του ΚΕΠΕ - έχει αναλάβει τη σχετική μελέτη για το Ασφαλιστικό - επιβεβαίωσε ότι οι ενοποιήσεις των Ταμείων θα είναι «όχι μόνο διοικητικές αλλά και θεσμικές»! Ειδικότερα, η ΕΣΕΕ κάνει γνωστό ότι η πρόταση του υπουργείου Απασχόλησης περιλαμβάνει μεταξύ άλλων:

• «Ενοποίηση του Ενιαίου Ταμείου Ασφάλισης Αυτοαπασχολουμένων - ΕΤΑΑ (γιατρών, δικηγόρων, μηχανικών) και ΟΑΕΕ. Σε δεύτερη φάση, ένταξη του νέου Ταμείου στο ΙΚΑ, με ενιαίο θεσμικό πλαίσιο για όλους τους αυτοαπασχολούμενους.
• Αναδιοργάνωση του ΟΓΑ επάνω στο μοντέλο του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ)».

Δηλαδή, σύμφωνα με την πρόταση του υπουργείου, η ενοποίηση θα φέρει νέες εξισώσεις παροχών προς τα κάτω σε βάρος των ασφαλισμένων του ΕΤΑΑ, αλλά και κλάδων του ΟΑΕΕ, όπως άλλωστε έγινε με όλες τις μέχρι τώρα ενοποιήσεις. Παράλληλα, με τα αποθεματικά των Ταμείων που ακόμα έχουν θετικό πρόσημο, θα χρηματοδοτηθούν οι «τρύπες» που προκαλεί η καπιταλιστική κρίση, η υποχρηματοδότηση του ΟΑΕΕ, αλλά και το «κούρεμα» των αποθεματικών τους που επιβλήθηκε σε βάρος όλων των Ταμείων.

Μάλιστα, το υπουργείο Εργασίας, πριν ακόμα προβεί στις νέες ανατροπές, ζητά την εφαρμογή παλιότερου νόμου του 2011, ο οποίος προσωρινά δεν είχε εφαρμοστεί εξαιτίας προσφυγής του ΤΕΕ. Ο νόμος αυτός προβλέπει αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών στο ΕΤΑΑ των μηχανικών (κλάδος ΤΣΜΕΔΕ) κατά 28%! Και να αναλογιστεί κανείς ότι οι μηχανικοί είναι ο μοναδικός κλάδος που ασφαλίζει την ιδιότητα και όχι τη δραστηριότητά του, με αποτέλεσμα, με δεδομένη τη μεγάλη αύξηση της ανεργίας στον κλάδο, στη συντριπτική τους πλειονότητα να καλούνται να πληρώσουν αυξημένες εισφορές, παρότι είναι άνεργοι!

                            Αντι-ασφαλιστικός χάρτης

Ετσι, οι «τρύπες» στα οικονομικά των Ταμείων που προκύπτουν από τις απαλλαγές προς τους εργοδότες, τη μαύρη ανασφάλιστη εργασία, τη μείωση των μισθών και την αύξηση της ανεργίας, τις οποίες αναμένεται να διαπιστώσουν οι λεγόμενες αναλογιστικές μελέτες, θα καλυφθούν και πάλι με αιματηρές περικοπές στις παροχές προς τους ασφαλισμένους. Αυτός είναι ο νέος «ασφαλιστικός χάρτης» που υπόσχεται ο υπουργός Εργασίας για τους ασφαλισμένους και συνταξιούχους όλων των Ταμείων. Ενας χάρτης που οδηγεί σε νέα επώδυνα μέτρα σε βάρος τους.

http://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=8/7/2014&id=15328&pageNo=13&direction=1

Το ΚΚΕ για την Κοινωνική Ασφάλιση

"Οι εργαζόμενοι πρέπει να απορρίψουν την κυρίαρχη λογική, ότι τα ασφαλιστικά ταμεία στηρίχτηκαν στην τριμερή χρηματοδότηση. Πέρα από το γεγονός ότι και οι δύο πηγές (κρατικός προϋπολογισμός, εισφορά εργοδοσίας) προέρχονται από την υπεραξία που παράγουν οι εργαζόμενοι στις συνθήκες της ταξικής εκμεταλλευτικής κοινωνίας, το σύστημα της τριμερούς χρηματοδότησης δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Το κράτος ουδέποτε τήρησε τις υποχρεώσεις που ανέλαβε το ίδιο αλλά και η εργοδοσία, σε ένα μεγάλο μέρος, δεν κατέβαλε τα νόμιμα."

http://www.rizospastis.gr/story.do?id=8005306&publDate=25/6/2014

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ  Κυριακή 1 Ιούνη 2014

KOIΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ

Προαποφασισμένα τα μέτρα σε βάρος της Κοινωνικής Ασφάλισης

Συνέντευξη με τον Θανάση Γκώγκο, μέλος του Τμήματος της ΚΕ του ΚΚΕ για την Εργατική - Συνδικαλιστική Δουλειά

Για τις εξελίξεις στο ασφαλιστικό σύστημα, με αιχμή τα επικουρικά ταμεία, ο «Ριζοσπάστης» συζητάει με τον Θανάση Γκώγκο, μέλος του Τμήματος της ΚΕ του ΚΚΕ για την Εργατική - Συνδικαλιστική Δουλειά.

***

-- Ποια είναι τα βασικά μέτρα που θα εφαρμοστούν το επόμενο διάστημα σε βάρος της Κοινωνικής Ασφάλισης;

-- Τα Ταμεία βρίσκονται ήδη σε απελπιστική κατάσταση. Χωρίς ουσιαστική κρατική συμμετοχή ή εγγύηση και με ρημαγμένα έσοδα, θα φτάσουν να «πληρώνουν» ό,τι μπορούν. Αυτό σημαίνει ότι ετοιμάζεται νέα «σφαγή» σε συντάξεις και παροχές Υγείας, Πρόνοιας. Αργά ή γρήγορα θα επιχειρηθεί να ισχύσει για όλους τους συνταξιούχους. Το έχουν ήδη αποφασίσει για την επικουρική και για το εφάπαξ. Ο νέος τρόπος υπολογισμού ρίχνει τις συντάξεις στο 60%, ενώ από το 2020 πέφτουν στο 48% του συντάξιμου μισθού, από το 70% που είναι σήμερα.

Η βασική σύνταξη μέχρι τα 360 ευρώ, που θα εγγυάται το κράτος από το νέο έτος, μαζί με την αναλογική που θα καθορίζεται από τα έτη ασφάλισης, θα βρίσκονται κάτω από διαρκές μικροσκόπιο για μειώσεις, με την καθιέρωση της ρήτρας αυτόματης μείωσης συντάξεων σε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία, ώστε να μην υπάρχουν σε αυτά ελλείμματα.

Παράλληλα, προετοιμάζουν αρνητικές αλλαγές στα χαμηλότερα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης από το 2015, ίσως και νωρίτερα. Με την κατάργηση των λεγόμενων πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, έρχεται είτε δραματική μείωση των συντάξεων, είτε αύξηση των ορίων ηλικίας έως και 12 χρόνια. Αυτό αφορά χιλιάδες ασφαλισμένους, κυρίως μητέρες ανήλικων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, εργαζόμενους στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα και άλλους.

Στη διαδοχική ασφάλιση προωθείται η εκ βάθρων αλλαγή των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης, κάνοντας πιο αυστηρές τις ηλικιακές προϋποθέσεις. Επίσης, έχει ανοίξει η συζήτηση και προετοιμάζουν το έδαφος για συντάξεις ανάλογα και με την «περιουσιακή κατάσταση» του ασφαλισμένου, όπως περιγράφει η «Λευκή Βίβλος», δηλαδή με τη μετατροπή των περιουσιακών στοιχείων - π.χ. της κατοικίας - σε πρόσθετο εισόδημα και κριτήριο συνταξιοδότησης.

-- Ειδικά στα ζητήματα της επικουρικής ασφάλισης, βλέπουμε έντονη κινητικότητα. Ποιος είναι ο στόχος τους;

-- Ο στόχος είναι προφανής και διατυπωμένος. Θέλουν να ξεμπερδέψουν με τις επικουρικές συντάξεις. Στην κατεύθυνση αυτή έχουμε επίσπευση των μέτρων. Δηλαδή, από τον επόμενο μήνα, αντί το Γενάρη του 2015, οι επικουρικές συντάξεις θα μειωθούν παραπέρα, με την καθιέρωση ρήτρας αυτόματης μείωσης συντάξεων, που περιγράψαμε προηγουμένως.

Από το 2015 θα υπάρχει ενσωμάτωση επικουρικών Ταμείων στο ΙΚΑ. Προδιαγράφεται η συγχώνευση της επικουρικής σύνταξης με την κύρια, μέσω αναλογιστικών μελετών, με τελικό στόχο να υπάρξει ένα Ταμείο για όλους μέχρι το 2017.

Σοβαρά προβλήματα, επίσης, θα προκαλέσει η κατάργηση κοινωνικών πόρων σε αρκετά Ταμεία. Με νόμο που υπήρχε στο τελευταίο πολυνομοσχέδιο, καταργούνται πάνω από 50 «κοινωνικοί πόροι» για 22 επικουρικά ταμεία, κλάδους και ταμεία εφάπαξ, χωρίς να υπάρχει πρόβλεψη κάλυψης των απωλειών από εργοδοτική εισφορά ούτε φυσικά αντίστοιχη χρηματοδότηση - κάλυψη από το κράτος.

Η διάλυση της επικουρικής, όπως τη γνωρίζαμε, σημαίνει είσοδο των ασφαλιστικών πολυεθνικών εταιρειών, δηλαδή ιδιωτική ασφάλιση χωρίς να υπάρχει καμιά εγγύηση για το ύψος της συνταξιοδοτικής απολαβής. Σε αυτήν την κατεύθυνση πυκνώνουν οι μελέτες, οι προτάσεις και οι πρωτοβουλίες που παίρνουν τα «αρπαχτικά» στον κλάδο της ιδιωτικής ασφάλισης.

Με τις νέες σχεδιαζόμενες ρυθμίσεις και τη συγχώνευση ή κατάργηση όλων των επικουρικών ταμείων, θα προχωρήσουν σε νέα μείωση εισφορών, σε νέα μείωση του εργοδοτικού «κόστους». Οι μειωμένες εισφορές θα λειτουργήσουν ως κίνητρο για τη συμμετοχή στα επαγγελματικά ταμεία, ενώ θα δοθούν ενδιάμεσα φορολογικά κίνητρα. Σε αυτή την κατεύθυνση γίνεται αναμόρφωση των νομοθετικών ρυθμίσεων για τα επαγγελματικά ταμεία και τις επαγγελματικές συντάξεις με συμμετοχή και της ιδιωτικής ασφάλισης.

-- Ο ΣΥΡΙΖΑ, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ και άλλες δυνάμεις παρουσιάζουν τις ανατροπές στο Ασφαλιστικό σαν αποτέλεσμα των μνημονίων. Είναι έτσι;

-- Η σημερινή κατάσταση του ασφαλιστικού συστήματος είναι αποτέλεσμα απανωτών χτυπημάτων από τα τέλη της δεκαετίας του '70 και επιταχύνθηκε τα τελευταία χρόνια της κρίσης. Οι αντιασφαλιστικές ανατροπές - αναδιαρθρώσεις υπαγορεύονται από τις ανάγκες του κεφαλαίου, δεν γίνονται για «νοικοκύρεμα» των οικονομικών, όπως ισχυρίζονται κυβερνητικά στελέχη. Προωθούνται σ' όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ, με συγκεκριμένες αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης, όχι μόνο στην Ελλάδα.

Εφαρμόζονται ανεξάρτητα από το αν κυβερνούν φιλελεύθερες ή σοσιαλδημοκρατικές ή κεντροαριστερές δυνάμεις, με τη συμμετοχή και μεταλλαγμένων κομμουνιστικών κομμάτων. Ο στόχος είναι να ενισχυθεί η κερδοφορία των μονοπωλίων, με μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, με τη μείωση του λεγόμενου μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους.

Επιδιώκουν να πάρουν πίσω ένα μέρος της υπεραξίας που υπάρχει με τη μορφή των κοινωνικών παροχών. Σχεδιάζουν ένα νέο ασφαλιστικό σύστημα που θα λειτουργεί όπως τα εξατομικευμένα ασφαλιστικά συμβόλαια που πουλάνε οι ιδιωτικές εταιρείες, ένα σύστημα στο οποίο δεν υπάρχουν ούτε τα κατώτερα όρια συντάξεων.

Το παράδειγμα της χρεοκοπίας της ΕΝΡΟΝ στις ΗΠΑ, που άφησε ανασφάλιστους και χωρίς σύνταξη χιλιάδες εργαζόμενους, η χρεοκοπία του ιδιωτικού ασφαλιστικού συστήματος στην κρίση της Αργεντινής, οι απώλειες δισεκατομμυρίων ευρώ στην Αγγλία, αλλά και στη χώρα μας το κλείσιμο της ασφαλιστικής ΑΣΠΙΣ έχουν φανερώσει το ρόλο της ιδιωτικής ασφάλισης.

Από αυτή την επίθεση κανένας δεν μένει άθιχτος, όποτε και αν συνταξιοδοτηθεί, σε όποιο Ταμείο κι αν είναι ασφαλισμένος. Ο στόχος είναι ό,τι ισχύει για τις επικουρικές συντάξεις να επεκταθεί στην κύρια σύνταξη, να μην υπάρχει καμία ουσιαστική συμμετοχή και εγγύηση του κράτους. Η σύνδεση της ηλικίας συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο ζωής θα οδηγήσει σε συνεχείς αυξήσεις ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.

Για την Ελλάδα έχει νομοθετηθεί αυτόματος μηχανισμός αναπροσαρμογής κάθε τρία χρόνια, αρχίζοντας από το 2020. Ετσι γίνεται η εφαρμογή και στη χώρα μας του πλαισίου που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Ενωση και δεν είναι «εφεύρεση» του μνημονίου, ούτε ελληνική πρωτοτυπία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίζεται ότι η αιτία της οικονομικής κρίσης είναι ο «ακραίος νεοφιλελεύθερος» τρόπος διαχείρισης, αθωώνοντας στην ουσία το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα. Συσκοτίζει, σκορπά σύγχυση στους εργαζόμενους καθώς γνωρίζει πολύ καλά ως κόμμα του «ευρωμονόδρομου» ότι η πολιτική και οι οδηγίες της ΕΕ προωθούν ελαστικές μορφές απασχόλησης, αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, μείωση συντάξεων, δουλειά χωρίς συγκροτημένα μισθολογικά και κοινωνικά δικαιώματα. Παρ' όλα αυτά παροτρύνει τους εργαζόμενους να αξιοποιήσουν ως δήθεν ασπίδα προστασίας το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο, τις ίδιες τις οδηγίες της ΕΕ.

Παράλληλα, δικά τους στελέχη, μαζί με ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, δίνουν εξετάσεις με δηλώσεις και τοποθετήσεις τους για την ενίσχυση της ιδιωτικής ασφάλισης και των επαγγελματικών ταμείων. Η ΓΣΕΕ, από την άλλη, προκλητικά με σημαία το δημογραφικό και τη «γήρανση» του πληθυσμού, προσπαθεί να κάνει κτήμα των εργαζομένων τα επιχειρήματα της ΕΕ, να γίνουν πιο ευκολοχώνευτα τα μέτρα που προετοιμάζονται.

http://www.rizospastis.gr/story.do?id=7973647&publDate=1/6/2014